Przy Szkole Podstawowej we Wrzosowej powstanie nowe, wyniesione przejście dla pieszych. To efekt interpelacji złożonej przez dwoje radnych przy wsparciu sołtysa z tej miejscowości. W piśmie skierowanym do wójta wskazano na pilną potrzebę poprawy bezpieczeństwa w rejonie ulicy Szkolnej.
Pod pismem, pod którym podpisała się przewodnicząca rady Elżbieta Tomala-Wróbel, radny Dariusz Kożuch i sołtys Robert Gajęcki, powołano się na liczne zgłoszenia od nauczycieli oraz mieszkańców, w tym rodziców uczniów i przedszkolaków. Jak zaznaczyli wnioskodawcy, obecny stan infrastruktury drogowej nie zapewnia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa dla dzieci i młodzieży, które codziennie przekraczają jezdnię w godzinach zwiększonego natężenia ruchu.
Radni i sołtys zwrócili również uwagę na konieczność wprowadzenia zmian w stałej organizacji ruchu, w tym podwyższenia powierzchni przejścia względem poziomu jezdni, tak aby kierowcy byli zmuszeni do zmniejszenia prędkości.
– Dobro i bezpieczeństwo dzieci jest najważniejsze – podkreślili autorzy interpelacji.
W piśmie znalazł się także postulat rozważenia zmiany lokalizacji pobliskiego przystanku autobusowego lub likwidacji jednego z nich, jeśli jego obecne położenie stanowiłoby przeszkodę w realizacji przejścia. Zasugerowano również możliwość wprowadzenia w rejonie ulicy Szkolnej strefy zamieszkania, co pozwoliłoby dodatkowo ograniczyć prędkość pojazdów.
W odpowiedzi na interpelację wójt poinformował, że samorząd zleci wykonanie projektu zmiany stałej organizacji ruchu w tym miejscu.
– Po otrzymaniu zatwierdzonego dokumentu gmina wykona także przejście dla pieszych – zapewnił Artur Sosna.
Poczesna
Dwa razy rezygnował, ani razu nie odszedł. Poważny samorządowiec czy lokalny kabareciarz?
Są ludzie, którzy odchodzą z hukiem i tacy, którzy odchodzą po cichu. Jest wreszcie Łukasz Szumera, wiceprzewodniczący Rady Gminy Poczesna, który opanował znacznie trudniejszą sztukę – odchodzenie bez odchodzenia. I to już dwukrotnie. Najpierw publicznie zapowiada rezygnację, dziękuje za współpracę i sprawia wrażenie człowieka zamykającego ważny rozdział samorządowej kariery. Potem jednak, gdy przychodzi kolejna sesja, nadal siedzi za stołem prezydialnym, jakby nic się nie wydarzyło. Tym razem nie tylko został, ale jeszcze poprowadził obrady, podczas których postanowił pouczać mieszkańca o statucie. Problem w tym, że sam pogubił się w przepisach, a radna musiała mu wyjaśniać, co właściwie przeczytał. Później odebrał jej głos, gdy pytała o pomoc dla koła gospodyń wiejskich. Jeśli ktoś w Poczesnej szuka kabaretu, nie musi kupować biletów. Wystarczy włączyć transmisję z sesji.
Przypomnijmy, że Łukasz Szumera (na zdjęciu z lewej strony – przyp. red.) ma już za sobą jeden spektakularny epizod rezygnacyjny. Pod koniec ubiegłego roku wygłosił wystąpienie, w którym było niemal wszystko, czego można oczekiwać od podniosłego politycznego pożegnania. Moralność, wartości, medialny ferment, cytaty biblijne i atmosfera człowieka, który w imię zasad postanawia powiedzieć stanowcze „dość”. Zapowiedział odejście z funkcji wiceprzewodniczącego. Brzmiało poważnie i niemal historycznie, ale potem przyszła kolejna sesja.
Punkt dotyczący jego rezygnacji zdjęto z porządku obrad, Szumera pozostał na stanowisku, a następnie publicznie podziękował radnym za… dalsze zaufanie. W ten sposób Poczesna otrzymała samorządowy odpowiednik zmartwychwstania politycznego. Opisaliśmy wówczas tę osobliwość jako metafizykę rezygnacji. Wydawało się, że podobnego scenariusza nie da się już powtórzyć bez narażenia się na zarzut kopiowania własnego repertuaru. Jednak nie doceniliśmy artysty.
Gdy w pierwszej połowie października pięcioro radnych złożyło wniosek o odwołanie przewodniczącej Elżbiety Tomali-Wróbel, Szumera ponownie poczuł potrzebę pożegnania się z funkcją. Podczas posiedzenia komisji budżetu i rozwoju gospodarczego ogłosił kolejną rezygnację.
– Panowie wójtowie, wysoka rado, w zaistniałej sytuacji oświadczam, że rezygnuję z funkcji wiceprzewodniczącego. Oświadczam, że złożę stosowne pismo z dniem dzisiejszym i proszę, i zwracam się do wysokiej rady też o wybór prezydium rady, do którego państwo będziecie mieli zaufanie. Dziękuję bardzo za współpracę i tyle – oznajmił.
Tym razem bez Księgi Ozeasza, bez rozważań o moralnym spoiwie wspólnoty i bez metafizycznych uniesień. Krótko, konkretnie, stanowczo. Człowiek mógł odnieść wrażenie, że po ubiegłorocznych doświadczeniach Szumera wyciągnął wnioski i teraz rzeczywiście zamierza doprowadzić sprawę do końca.
Minęło osiem dni. Na 22 października zwołana została sesja, podczas której radni mieli zdecydować o przyszłości przewodniczącej. Wypadałoby zatem oczekiwać, że wiceprzewodniczący przynajmniej wspomni o własnej, dopiero co ogłoszonej rezygnacji. Może wyjaśni, co się z nią stało, a może podtrzyma deklarację lub chociaż poinformuje, dlaczego nadal pełni funkcję.
Ale skąd. O rezygnacji ani słowa. Żadnego pożegnania, wyjaśnień, ani refleksji nad tym, że jeszcze kilka dni wcześniej dziękował za współpracę i apelował o wybór nowego prezydium. Jakby nic się nie stało tydzień wcześniej, Łukasz Szumera po prostu poprowadził obrady. Dokładnie te, podczas których rozpatrywano wniosek o odwołanie z funkcji zasiadającej po jego prawicy Tomali-Wróbel.
Trzeba przyznać, że to rozwiązanie genialne w swojej prostocie. Po co komplikować życie formalnościami, skoro można publicznie ogłosić odejście, a następnie zachowywać się tak, jakby ogłoszenie dotyczyło kogoś zupełnie innego?
Za pierwszym razem obserwatorzy miejscowej polityki mieli przynajmniej dramaturgię rezygnacji i późniejsze podziękowania za dalsze zaufanie. Teraz scenariusz został odchudzony. Rezygnacja, osiem dni przerwy i awans na prowadzącego sesję. Bez zbędnych dialogów, retrospekcji, jak i wyjaśniania widzom, co się stało z poprzednim odcinkiem.
Nie przesądzamy, czy zapowiadane pismo zostało formalnie złożone i jaki był jego dalszy los. Jedno nie ulega jednak wątpliwości. Szumera ponownie zapowiedział odejście, a podczas kolejnej sesji nie odszedł, nie wrócił do tematu i nadal wykonywał obowiązki wiceprzewodniczącego.
Wygląda na to, że w Poczesnej narodziła się nowa kategoria samorządowa – dymisja wielokrotnego użytku. Można ją ogłaszać przy kolejnych okazjach, wywoływać odpowiednie wrażenie, a następnie schować do szuflady i wyjąć ponownie, gdy sytuacja polityczna będzie wymagała odrobiny dramaturgii.
I gdyby na tym zakończył się występ Szumery, skołowani mało poważnymi występami radnego mieszkańcy mieliby jedynie powtórkę znanego już przedstawienia. Tymczasem wiceprzewodniczący postanowił udowodnić, że oprócz talentu do pozostawania na stanowisku, z którego zamierza odejść, dysponuje również umiejętnościami w zakresie prowadzenia obrad. A przynajmniej przekonaniem, że nimi dysponuje.
Pod koniec sesji, już podczas wolnych wniosków, głos chciał zabrać mieszkaniec, który zamierzał poruszyć sprawę składowiska odpadów i związanych z nim problemów. Szumera zaczął jednak dyscyplinować rozmówcę, przekonując, że powinien wcześniej zgłosić chęć wystąpienia.
– Panie Kazimierzu, ja prowadzę obrady sesji rady gminy i zgodnie ze statutem, panie Kazimierzu, musi pan być zaanonsowany wcześniej na liście. Nie przytoczę panu paragrafu, ale bardzo proszę się wypowiedzieć – perorował dość chaotycznie radny.

I to wówczas właśnie nastąpił moment, w którym samorządowa komedia weszła na poziom edukacyjny. Wiceprzewodniczący powołuje się na statut, stanowczo przekonuje mieszkańca o istnieniu określonego obowiązku, ale jednocześnie przyznaje, że nie potrafi wskazać odpowiedniego przepisu. To trochę tak, jakby egzaminator podczas sprawdzania znajomości przepisów ruchu drogowego oznajmił kursantowi, że właśnie złamał bardzo ważny przepis, którego treści wprawdzie nie pamięta, ale jest absolutnie przekonany, że gdzieś istnieje.
Na szczęście Szumera nie zamierzał pozostawiać sprawy bez prawnego rozstrzygnięcia. Po wystąpieniu mieszkańca odnalazł stosowny – jak mu się najwyraźniej wydawało – zapis.
– Natomiast do pani radnej Danuty Broszkiewicz – paragraf 27 statutu, punkt 1. Przed każdą sesją przewodniczący rady po zasięgnięciu opinii wójta ustala listę osób zaproszonych na sesję – oświadczył z nieukrywanym triumfalizmem reprezentant Poczesnej w radzie gminy.
Paragraf odnaleziony, numer podany, statut przemówił. Tyle że przemówił nie na temat. Przywołany przepis dotyczył bowiem ustalania listy osób zaproszonych na sesję, a nie obowiązku wcześniejszego zapisywania się mieszkańców do głosu. Różnica wydaje się dość zasadnicza, szczególnie dla człowieka, który właśnie prowadzi obrady rady gminy.
Na szczęście na sali była Danuta Broszkiewicz, która postanowiła wyjaśnić wiceprzewodniczącemu tę subtelność.
– Oczywiście, ale nie ma czegoś takiego, jak zapis, żeby mieszkaniec się zapisywał, żeby mógł głos zabrać, bo przewodniczący obrad może udzielić głosu osobie niebędącej radnym. Paragraf 41, punkt 5 – spuentowała.

I tak oto wiceprzewodniczący, który przed chwilą występował w roli strażnika statutu, został przez radną skierowany do właściwego rozdziału. Trudno wymyślić bardziej wdzięczną scenę. Szumera poucza mieszkańca, mieszkaniec próbuje mówić, Szumera szuka paragrafu, znajduje niewłaściwy, a radna podaje mu ten odpowiedni. Brakuje tylko tablicy, kredy i dzwonka oznajmiającego koniec lekcji. Reakcja wiceprzewodniczącego była zresztą równie wymowna.
– Dobrze, to przechodzę dalej. Dziękuję, przyjąłem do wiadomości – stwierdził.
I tyle. Żadnego dalszego wywodu o obowiązkowej liście. Żadnej próby wykazania, że przepis o osobach zaproszonych rzeczywiście uzasadniał wcześniejsze pouczenia. Po prostu przechodzimy dalej.
Można oczywiście powiedzieć, że każdemu zdarza się pomylić paragraf. Owszem. Tyle że nie każdy, kto myli paragraf, chwilę wcześniej z pełnym przekonaniem ogranicza na jego podstawie swobodę wypowiedzi mieszkańca. A od osoby prowadzącej obrady można chyba oczekiwać czegoś więcej niż znajomości statutu na zasadzie – wiem, że gdzieś dzwoni, tylko nie pamiętam, w której uchwale. Najciekawsze miało jednak dopiero nadejść.
Po tej osobliwej lekcji głos zabrała Elżbieta Tomala-Wróbel. Przewodnicząca, której odwołanie było głównym politycznym wydarzeniem ostaniej sesji w Poczesnej, postanowiła zapytać swojego zastępcę o wrażenia z prowadzenia obrad.
– Czy to jest łatwe prowadzenie obrad i czuwanie nad przebiegiem sesji? Bo dyscyplinowanie jest bardzo trudną sprawą. Czy czuje się pan komfortowo? – dociekała.
Pytanie miało w sobie tyle subtelności, ile potrzeba, by wszyscy zrozumieli jego sens. Przewodnicząca, której zarzucano niewłaściwe prowadzenie sesji, właśnie obserwowała, jak jej zastępca zmaga się z tym samym zadaniem. I postanowiła wykorzystać okazję. Szumera odpowiedział w sposób godny finałowej sceny politycznego melodramatu.
– Pani przewodnicząca, patrzę pani w oczy, chylę czoła. Tak jak pani to robi, jest rzeczą trudną nieraz zapanować. Bardzo trudną – oznajmił z nieukrywany uznaniem.
Patrzę pani w oczy. Chylę czoła. Jeszcze niedawno Łukasz Szumera deklarował odejście z prezydium, a teraz, po kolejnej rezygnacji, która nie zakończyła się opuszczeniem stanowiska, składa przewodniczącej niemal ceremonialny hołd. Brakowało tylko skrzypiec, przygaszonego światła i wzruszonego narratora w osobie wicewójta Kępy oznajmiającego, że prawdziwa wielkość rodzi się w cierpieniu.
Szumera przyznał również, że utrzymanie porządku na sesji jest trudne. Trudno się z nim nie zgodzić, zwłaszcza gdy prowadzący sam dostarcza kolejnych powodów do proceduralnych sporów.
Ale spektakl trwał dalej. Danuta Broszkiewicz postanowiła bowiem zadać pytanie dotyczące Koła Gospodyń Wiejskich w Brzezinach. Chodziło o wyjazd na konkurs do Warszawy. Ponieważ gmina nie mogła udostępnić autokaru ze względu na ograniczenia czasu pracy kierowcy, radna chciała dowiedzieć się, czy istnieje możliwość innej formy pomocy, choćby dofinansowania paliwa.
Sprawa zwyczajna, lokalna i konkretna. Taka, jakich podczas wolnych wniosków powinno być jak najwięcej. Jednak w Poczesnej nawet pytanie o paliwo do autokaru potrafi uruchomić polityczny alarm przeciwpożarowy.

W trakcie wypowiedzi radnej wtrącił się wspomniany zastępca wójta Robert Kępa. Broszkiewicz zwróciła uwagę na przerwanie jej wypowiedzi, a Szumera postanowił przywołać ją do porządku.
– Ja przepraszam, ja odbieram w takim razie głos. No niestety. Dziękuję, brawo – oznajmił, a następnie dorzucił podejrzenie, które wyniosło całą dyskusję na poziom politycznej sensacji. – Ja podejrzewam, że to w ogóle jest wyreżyserowane – wypalił Łukasz Szumera.
Oto radna pyta, czy można pomóc gospodyniom pojechać do Warszawy, a wiceprzewodniczący dostrzega w tym zalążek scenariusza politycznej prowokacji. Można byłoby pomyśleć, że gdzieś za drzwiami sali sesyjnej czai się tajemniczy reżyser, który rozdaje uczestnikom role, a pytanie o zwrot kosztów paliwa jest tylko pierwszym aktem misternie zaplanowanego zamachu na stabilność pocześniańskiego samorządu. Broszkiewicz nie zamierzała jednak odpuszczać.
– A czy ja nie mam prawa spytać? – dociekała.
I wtedy padła odpowiedź, którą warto oprawić w ramkę i zawiesić obok statutu.
– Ma pani prawo spytać, a ja mam prawo pani głos odebrać, pani radna – nie owijał w przysłowiową bawełnę Łukasz Szumera.
Co szczególnie interesujące, Szumera tłumaczył później swoje zachowanie ciężarem wcześniejszego głosowania nad odwołaniem przewodniczącej. Sesja była trudna, wszystkich wiele kosztowała, emocje były duże. Zapewne, ale mieszkańcy nie wybierają radnych po to, żeby ci po trudniejszym głosowaniu mogli zawiesić obowiązek odpowiadania na pytania. Zwłaszcza że temat dotyczył pomocy dla lokalnej organizacji, a nie kolejnego politycznego przesilenia.
W końcu do dyskusji włączyła się Justyna Krawiec-Puchała, która postanowiła przetłumaczyć całą sprawę na język zrozumiały – bez znajomości statutu, procedur i teorii spiskowych.
– Czy wyjazd KGW Brzezinianki na konkurs do Warszawy może zostać sfinansowany inaczej niż użyczenie autokaru? To takie trudne do zrozumienia? A pan wicewójt przerwał, rzeczywiście przerwał. Miało być pytanie – mówiła.
I rzeczywiście. Miało być pytanie. Jedno, konkretne, dotyczące możliwości wsparcia koła gospodyń wiejskich. Zamiast odpowiedzi mieszkańcy otrzymali demonstrację uprawnień przewodniczącego, podejrzenie politycznej inscenizacji i kolejną odsłonę sporu o to, komu wolno mówić, a komu można mikrofon odebrać.
Ostatecznie zastępca wójta zaprosił przedstawicielkę koła do rozmowy poza sesją. Sprawę można więc było wyjaśnić bez wielkiej awantury. Tyle że wcześniej trzeba było przejść przez cały proceduralny cyrk.
I właśnie tutaj pojawia się pytanie znacznie poważniejsze niż to, czy Łukasz Szumera ma talent komediowy. Bowiem samorząd nie jest prywatnym teatrem, a funkcja wiceprzewodniczącego rady nie stanowi nagrody za umiejętność wygłaszania podniosłych deklaracji. To konkretna odpowiedzialność wymagająca znajomości przepisów, konsekwencji, opanowania i szacunku wobec uczestników obrad.
Tymczasem Szumera zaprezentował osobliwy zestaw kompetencji. Dwukrotnie zapowiedział odejście, ale nadal pozostał na stanowisku. Podczas ostatniej sesji o rezygnacji już nie wspomniał. Za to pouczał mieszkańca, powołując się na przepis dotyczący zupełnie innej kwestii. Następnie przyjął poprawkę od radnej, złożył przewodniczącej wyrazy uznania za trud prowadzenia obrad, a na koniec odebrał głos tej samej radnej, która wcześniej wykazała słabość jego argumentacji. Trzeba przyznać, że jak na jedno posiedzenie repertuar był imponujący.
Oczywiście można tłumaczyć wszystko emocjami. Można przekonywać, że statut jest skomplikowany, radni bywają niezdyscyplinowani, a mieszkańcy nie zawsze mówią krótko i na temat. Wszystko prawda. Tyle że właśnie dlatego do prowadzenia obrad potrzebne są kompetencje, a nie wyłącznie przekonanie o własnym autorytecie.
Najbardziej osobliwa pozostaje jednak historia dwóch rezygnacji. Bo gdyby Szumera rzeczywiście zamierzał odejść, mógłby konsekwentnie doprowadzić tę sprawę do końca. Gdyby zmienił zdanie, mógłby to publicznie wyjaśnić. Gdyby uznał, że powinien pozostać, również mógłby powiedzieć mieszkańcom dlaczego. Zamiast tego uczestnicy sesji otrzymali milczenie, po którym nastąpiło kolejne prowadzenie obrad.
W efekcie wiceprzewodniczący coraz bardziej przypomina bohatera serialu, który w każdym sezonie zapowiada definitywne odejście, ale scenarzyści nie potrafią się z nim rozstać. Publiczność już zna zakończenie, aktor nadal wygłasza pożegnalne kwestie, a producenci zamawiają kolejną serię. Różnica polega na tym, że w serialu podobne rozwiązanie służy rozrywce. W samorządzie powinno raczej skłaniać do refleksji.
Czy zatem Łukasz Szumera jest poważnym samorządowcem, czy lokalnym kabareciarzem? Niech każdy oceni sam. Materiału do oceny dostarczył zainteresowany, i to bez najmniejszej pomocy scenarzystów. W profesjonalnym kabarecie przynajmniej wiadomo, kiedy zaczyna się występ, kiedy następuje puenta i kiedy artysta schodzi ze sceny. W Poczesnej z tym ostatnim jest wyraźny problem.
Poczesna
Chcieli utrącić przewodniczącą. Zdążyła już zaplanować życie po odwołaniu, ale finał przyniósł niespodziankę
Siedem zarzutów, oskarżenia o nękanie, pretensje o sposób prowadzenia obrad i ostre słowa pod adresem blogera z Cisia. Próba odwołania Elżbiety Tomali-Wróbel z funkcji przewodniczącej rady gminy przerodziła się w publiczne rozliczenie wielomiesięcznych konfliktów między samorządowcami w Poczesnej. Sama zainteresowana wygłosiła przemówienie przypominające pożegnanie, dziękowała współpracownikom i zapowiadała, że wreszcie znajdzie więcej czasu dla synów. Tyle że radni nie zdecydowali się jej odwołać. W tajnym głosowaniu zabrakło jednego głosu.
Podczas niedawnej sesji rada gminy rozpatrzyła wniosek podpisany przez pięciu samorządowców. Wnioskodawcy zarzucili przewodniczącej utratę bezstronności, nieprawidłowości proceduralne oraz niewłaściwe reagowanie na sytuacje budzące wątpliwości prawne i etyczne.
Najwięcej miejsca poświęcono wydarzeniom z listopada ubiegłego roku, kiedy podczas głosowania nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przewodnicząca zarządziła ponowne głosowanie nad przyjętą wcześniej uchwałą. Tym razem dokument nie uzyskał większości. Według Michała Kałki uchwałę przekazano wojewodzie dopiero po 63 dniach, po interwencji jednego z radnych.
– W naszej ocenie zarówno zasadność reasumpcji, jak i sposób postępowania z podjętą uchwałą budzą poważne zastrzeżenia – stwierdził.
Kolejne zarzuty dotyczyły dokumentacji referendum lokalnego. Wnioskodawcy twierdzili, że przewodnicząca wraz z innymi radnymi przeglądała listy zawierające dane osobowe i podpisy mieszkańców, zanim powołano komisję do formalnej weryfikacji wniosku. Pojawiły się również informacje o telefonicznych kontaktach z osobami zaangażowanymi w inicjatywę referendalną.
Kontrowersje wzbudziło także kwietniowe posiedzenie komisji skarg, wniosków i petycji. Zdaniem wnioskodawców podczas publicznej transmisji odczytywano informacje dotyczące zdrowia i życia prywatnego konkretnych osób, a obecna na sali przewodnicząca rady nie zareagowała. Zarzut ten został później zakwestionowany przez radnego Dariusza Kożucha, który przekonywał, że nie ujawniono danych wrażliwych.
Osobnym punktem sporu stała się inicjatywa bezpłatnego przekazywania soków i napojów dzieciom. Radni zarzucili Tomali-Wróbel i członkom jej klubu wywieranie nieuzasadnionej presji na osobę zaangażowaną w pomoc, między innymi poprzez skierowanie pisma do jej prywatnego pracodawcy. Kożuch bronił tych działań, wskazując na konieczność sprawdzenia bezpieczeństwa produktów.

Wnioskodawcy krytykowali również nierówne, ich zdaniem, traktowanie uczestników sesji, zwłaszcza przy udzielaniu głosu radnemu powiatowemu Maciejowi Janowskiemu i Alicji Janowskiej ze Stowarzyszenia Eko Poczesna. Ostatni zarzut dotyczył udziału przewodniczącej w czerwcowej manifestacji w Warszawie, gdzie miała przebywać w towarzystwie osób związanych z inicjatywą referendalną zmierzającą do odwołania wójta Artura Sosny. Kałka zaznaczył jednak, że sama obecność w ich pobliżu nie oznaczał poparcia dla referendum.
Elżbieta Tomala-Wróbel odrzuciła wszystkie zastrzeżenia. Co więcej, sama przedstawiła się jako osoba doświadczająca niewłaściwego traktowania ze strony jednego z samorządowców.
– Wszystkie zarzuty są bezpodstawne. Nękanie mogę tylko i wyłącznie odnieść do swojej osoby. Nękanie przez jednego radnego Rady Gminy Poczesna – stwierdziła.

Przewodnicząca mówiła również o przykrości, jaką sprawiło jej zachowanie części radnych, którzy przed rozpoczęciem sesji nie podali jej ręki. Sugerowała polityczne motywy próby odwołania. Przy okazji nawiązała też do blogera z Cisia. Choć bezpośrednio nie wymieniła jego nazwiska, to zacytowała tytuł jego wytworu – wyraźnie sugerującego, że ma na myśli właśnie twórczość Pawła Gąsiorskiego (mieszkańca wsi Cisie w gminie Blachownia i jednocześnie dobrego kolegi wicewójta Roberta Kępy – przyp. red.).
– Ale czego możemy się spodziewać po artykułach a’la dziennikarzy? Którzy z etyką dziennikarską mijają się gdzieś. Gdzieś daleko w czasoprzestrzeni. Cóż możemy oczekiwać od osób spod pióra których wychodzą tylko paszkwile na temat radnych opozycyjnych – mówiła. – Uważam, że określenie kogoś mianem najgorszego w historii jest bardzo daleko idącym osądem – podkreśliła.
Przewodnicząca argumentowała, że wydanie tak kategorycznej oceny wymagałoby porównania jej działalności z pracą wszystkich poprzedników oraz przyjęcia konkretnych kryteriów. Kwestionowała również przypisywanie jej odpowiedzialności za konflikty między radnymi.

W dalszej części wystąpienia krytykowała również autorów obraźliwych komentarzy internetowych, sugerując nawet, że niektórzy mogą wymagać terapii. Najbardziej zaskakujący był jednak finał jej przemówienia. Choć głosowanie dopiero miało się odbyć, przewodnicząca sprawiała wrażenie pogodzonej z utratą stanowiska.
– Niezależnie od wyniku głosowania. A śmiem przypuszczać, jaki będzie. Wszak matematyka jest królową nauk, bardzo przewidywalną – stwierdziła.
Następnie rozpoczęła podziękowania dla współpracowników, samorządowców i przedstawicieli lokalnych środowisk. Szczególnie osobiste słowa skierowała do swoich synów, którym zapowiedziała więcej wspólnie spędzanego czasu.
– Dziękuję również moim synom. Wspaniałym Jakubowi i Michałowi, którzy zawsze mnie wspierali. Uczyli, czym jest prawda, etyka dziennikarska i hejt. Będę miała wreszcie czas dla nich. Będziemy mogli w końcu spędzać czas ze sobą i robić to, co najbardziej lubimy. Będziemy jeździć na koncerty rockowe i targi książki. Zapraszam w tą sobotę, targi książki w Krakowie – mówiła.

Przed głosowaniem w jej obronie wystąpił Dariusz Kożuch. Odrzucił zarzuty wnioskodawców, przekonywał, że przewodnicząca jest osobą bezstronną i dobrze przygotowaną do pełnienia funkcji. Wdał się również w polemikę z Michałem Kałką, zarzucając mu niewłaściwe zachowanie wobec radnej Izabeli Turek. Atmosfera stała się na tyle napięta, że prowadzący obrady – wiceprzewodniczący rady – musiał interweniować. Kożuch ostrzegał także przed konsekwencjami narastającego konfliktu.
– I ja widzę, że ta czarna chmura nadchodzi nad naszą gminę Poczesna – stwierdził.
Ostatecznie o przyszłości przewodniczącej zdecydowało tajne głosowanie. Za jej odwołaniem opowiedziało się siedmiu radnych, przeciw było również siedmiu, a jeden wstrzymał się od głosu. Do przyjęcia wniosku potrzebnych było osiem głosów. Elżbieta Tomala-Wróbel zachowała stanowisko.
Polityczna matematyka, którą sama uznała wcześniej za tak przewidywalną, tym razem najwyraźniej ją zaskoczyła. Zapowiadane odzyskanie czasu dla synów będzie więc musiało poczekać, choć nic nie stoi na przeszkodzie, by rodzinne koncerty rockowe i wyjazdy na targi książki odbywały się również między sesjami.

Poczesna
Nocny pożar składowiska odpadów w Sobuczynie. Dziesięć zastępów straży pożarnej w akcji
W nocy z 25 na 26 października na terenie instalacji przetwarzania odpadów w Sobuczynie wybuchł pożar. Ogień objął około 250 m² hałdy odpadów zmieszanych. Do akcji skierowano dziesięć zastępów straży pożarnej. Urząd gminy ostrzega mieszkańców przed zadymieniem i zaapelował o pozostanie w domach oraz zamknięcie okien. To kolejny pożar w tym miejscu w ciągu ostatnich miesięcy.
Zgłoszenie o pożarze wpłynęło do stanowiska kierowania Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Częstochowie w poniedziałek około godz. 3.00. Ogień pojawił się na terenie instalacji przetwarzania odpadów w Sobuczynie, gdzie płonęła hałda odpadów zmieszanych.
Na miejsce skierowano dziesięć zastępów Państwowej Straży Pożarnej oraz jednostek OSP. Strażacy przystąpili do gaszenia ognia, który objął powierzchnię około 250 m². Ze względu na charakter składowanego materiału działania wymagały również dokładnego dogaszenia pogorzeliska.

W poniedziałek rano samorząd opublikował komunikat ostrzegający mieszkańców przed możliwym zagrożeniem związanym z dymem unoszącym się nad terenem instalacji.
Urzędnicy zaapelowali o zamknięcie okien i drzwi w budynkach mieszkalnych oraz ograniczenie przebywania na świeżym powietrzu do niezbędnego minimum. Zwrócono również uwagę na konieczność zachowania szczególnej ostrożności i stosowania się do poleceń służb prowadzących działania ratownicze.
Jak przekazano w komunikacie, sytuacja jest na bieżąco monitorowana.
Dzisiejszy pożar nie jest pierwszym tego rodzaju zdarzeniem na terenie składowiska w Sobuczynie. Poprzedni wybuchł 15 maja. Kolejny incydent ponownie zwraca uwagę na kwestię bezpieczeństwa instalacji przetwarzania odpadów znajdującej się w bezpośrednim sąsiedztwie terenów zamieszkanych.

Na razie nie podano informacji o przyczynach nocnego pożaru. Nie wiadomo również, czy zdarzenie spowodowało uszkodzenia infrastruktury zakładu. Po zakończeniu działań gaśniczych konieczne będzie ustalenie okoliczności pojawienia się ognia.
Poczesna
Chcą odwołać przewodniczącą rady. Jej zastępca ćwiczy drugie pożegnanie, choć raz już odszedł… i został
Pięcioro radnych złożyło wniosek o odwołanie przewodniczącej Elżbiety Tomali-Wróbel, zarzucając utratę wobec niej zaufania i wskazując na potrzebę zapewnienia bezstronnego funkcjonowania rady. Chwilę po tym wiceprzewodniczący Łukasz Szumera ponownie zapowiedział rezygnację ze stanowiska. Ponownie, ponieważ podobną deklarację składał już w ubiegłym roku, po czym nadal pełnił swoją funkcję. Tym razem do grona rezygnujących dołączyła również Danuta Broszkiewicz, przewodnicząca komisji zdrowia i ochrony środowiska.
Do nieoczekiwanego zwrotu doszło pod koniec posiedzenia komisji budżetu i rozwoju gospodarczego. Elżbieta Tomala-Wróbel poinformowała radnych, że tego samego dnia wpłynął formalny wniosek o jej odwołanie. Dokument podpisało pięcioro samorządowców, a jego uzasadnienie wskazuje na kolejną odsłonę kryzysu zaufania lokalnej władzy. Tym razem dotyczy on jednak sposobu kierowania radą przez Tomalę-Wróbel.
– Wniosek podyktowany jest utratą zaufania do dotychczasowego sposobu sprawowania funkcji przewodniczącej Rady Gminy Poczesna oraz potrzebą zapewnienia sprawnego, bezstronnego i merytorycznego funkcjonowania rady gminy opartego na poszanowaniu zasad współpracy i równego traktowania wszystkich radnych – odczytała przewodnicząca.
Zarzuty są poważne, choć w przedstawionym uzasadnieniu zabrakło konkretnych przykładów sytuacji, które miałyby świadczyć o niewłaściwym traktowaniu radnych czy naruszaniu zasad bezstronności. Nie ujawniono również nazwisk wnioskodawców. Wiadomo natomiast, że dokument spełnia wymagania formalne i ma zostać rozpatrzony podczas sesji zaplanowanej na 22 października.
Przewodnicząca, odnosząc się do procedury, nie komentowała politycznych motywów inicjatywy. Wyjaśniła jedynie, że statut nie pozwala głosować nad odwołaniem podczas sesji, na której zgłoszono wniosek, ale w tym przypadku dokument wpłynął z odpowiednim wyprzedzeniem.
– Oczywiście mamy sytuację, że ten wniosek został zgłoszony na osiem dni przed sesją, czyli jak najbardziej wniosek ten będzie umieszczony w porządku obrad najbliższej sesji Rady Gminy Poczesna – zapowiedziała.
Prawdziwie interesujący okazał się jednak dalszy przebieg posiedzenia. Po odczytaniu wniosku głos zabrał wiceprzewodniczący Łukasz Szumera, który postanowił odpowiedzieć na polityczne zawirowania kolejną deklaracją ustąpienia ze stanowiska.
– Panowie wójtowie, wysoka rado, w zaistniałej sytuacji oświadczam, że rezygnuję z funkcji wiceprzewodniczącego. Oświadczam, że złożę stosowne pismo z dniem dzisiejszym i proszę i zwracam się do wysokiej rady też o wybór prezydium rady, do którego państwo będziecie mieli zaufanie. Dziękuję bardzo za współpracę i tyle – oznajmił.

I w tym miejscu warto przypomnieć, że w przypadku Łukasza Szumery deklaracja rezygnacji nie musi jeszcze oznaczać końca pełnienia funkcji. Mieszkańcy gminy Poczesna mieli już bowiem okazję obserwować podobny scenariusz, który zakończył się w sposób trudny do przewidzenia nawet dla najbardziej doświadczonych komentatorów lokalnej polityki.
Pod koniec uiegłego roku wiceprzewodniczący również ogłosił odejście. Towarzyszyło temu obszerne wystąpienie, w którym nie zabrakło odniesień do wartości, moralności, medialnego fermentu, a nawet cytatów biblijnych. Rezygnacja miała być wyrazem sprzeciwu wobec atmosfery panującej wokół samorządu.
Problem w tym, że podczas kolejnej sesji punkt dotyczący przyjęcia jego rezygnacji zdjęto z porządku obrad. Szumera nadal więc pełnił funkcję wiceprzewodniczącego, a następnie publicznie podziękował radnym… za dalsze zaufanie.
Całą sytuację opisaliśmy wówczas w artykule, który można znaleźć tutaj. Trudno było bowiem nie dostrzec osobliwości sytuacji, w której samorządowiec najpierw uroczyście żegna się ze stanowiskiem, a niedługo później dziękuje za możliwość dalszego jego piastowania.
Teraz historia zatoczyła koło. Tym razem obyło się bez biblijnych odniesień i rozbudowanych rozważań o moralności. Deklaracja była krótka, rzeczowa i zakończona podziękowaniem za współpracę. Pozostaje jednak pytanie, czy druga próba odejścia okaże się skuteczniejsza od pierwszej. W Poczesnej doświadczenie podpowiada, że między ogłoszeniem dymisji a rzeczywistym opuszczeniem stanowiska może zmieścić się jeszcze niejeden polityczny zwrot akcji.
Na tym jednak personalne deklaracje się nie skończyły. Chwilę po wystąpieniu Szumery głos zabrała Danuta Broszkiewicz, przewodnicząca komisji zdrowia i ochrony środowiska, która również zapowiedziała ustąpienie z pełnionej funkcji.
– W każdym razie ja też złożę stosowne oświadczenie o rezygnacji. Dziękuję – poinformowała radna.
W ciągu zaledwie kilku minut ujawniono więc wniosek o odwołanie przewodniczącej rady oraz zapowiedziano dwie kolejne zmiany personalne. Co ciekawe, tak poważne wydarzenia nie doprowadziły do szerszej dyskusji. Nie padły pytania o konkretne przyczyny konfliktu, nie przedstawiono stanowiska pięciorga radnych domagających się odwołania Tomali-Wróbel ani nie wyjaśniono, czy zapowiedziane rezygnacje są wyrazem solidarności z przewodniczącą.
Po krótkiej wymianie zdań posiedzenie komisji zostało zakończone. Polityczne emocje, przynajmniej na sali obrad, ustąpiły równie szybko, jak się pojawiły.
Najważniejsze rozstrzygnięcie zaplanowano na 22 października. Wówczas radni mają zająć się wnioskiem dotyczącym odwołania Elżbiety Tomali-Wróbel. Niewykluczone, że konieczne będą również decyzje związane z obsadą pozostałych funkcji w radzie.

Na razie trudno przesądzić, jak zakończy się najnowsza odsłona politycznego kryzysu w gminie. Jedno jest natomiast pewne. Poczesna po raz kolejny dostarcza materiału do opowieści o politycznych rozstaniach, które nie zawsze oznaczają definitywne pożegnanie.
A Łukasz Szumera? Po ubiegłorocznej dymisji, która zakończyła się dalszym sprawowaniem funkcji, tym razem warto chyba poczekać z pożegnaniami przynajmniej do chwili, gdy rezygnacja stanie się faktem. Bo jak pokazała historia, w Poczesnej można odejść ze stanowiska, nie ruszając się z miejsca.

Poczesna
Sosna zostaje. Do referendum poszło osiem procent uprawnionych mieszkańców, inicjatorki biją się w piersi
Referendum w sprawie odwołania wójta Poczesnej przed upływem kadencji zakończyło się zdecydowanym frekwencyjnym niepowodzeniem jego inicjatorów. Do urn poszło zaledwie około 8 proc. uprawnionych mieszkańców, przez co głosowanie jest nieważne, a Artur Sosna pozostaje na stanowisku. Komitet Inicjatywy Referendalnej przyznał się do porażki i wziął odpowiedzialność za brak mobilizacji mieszkańców. Jednocześnie jego przedstawicielki zapowiadają, że nadal będą przyglądać się działalności władz gminy.
Niedzielne referendum miało rozstrzygnąć, czy Artur Sosna powinien dalej pełnić funkcję wójta gminy Poczesna. Aby jego wynik był wiążący, konieczne było jednak osiągnięcie wymaganej prawem frekwencji. Ta okazała się zdecydowanie zbyt niska. W głosowaniu uczestniczyło około 8 proc. osób uprawnionych. Oznacza to, że referendum jest nieważne i nie wywołuje skutków prawnych. Sosna zachowuje stanowisko i będzie mógł kontynuować kadencję.
Po zakończeniu głosowania Komitet Inicjatywy Referendalnej opublikował oświadczenie, w którym jego przedstawicielki nie próbowały tłumaczyć wyniku czynnikami zewnętrznymi.
– Przegraliśmy. Powiemy to wprost, bo tak rozmawialiśmy z Wami przez całą kampanię. Nie udało się zmobilizować mieszkańców do osiągnięcia minimalnej liczby głosów. Referendum jest nieważne, a Wójt pozostaje na stanowisku – przekazały.
Jak podkreśliły, nie zamierzają obarczać odpowiedzialnością mieszkańców, którzy nie wzięli udziału w głosowaniu, ani wskazywać na pogodę, termin referendum czy działania anonimowych profili internetowych. Przyznały, że to organizatorom nie udało się zainteresować wystarczająco dużej części lokalnej społeczności sprawami, które podnosili w trakcie kampanii.
– Odpowiedzialność jest nasza. Nie umieliśmy dotrzeć do wystarczającej liczby ludzi i zainteresować ich tym, co dzieje się w gminie – stwierdziły.
Jednocześnie inicjatorki referendum zaznaczyły, że niska frekwencja nie zmienia ich oceny problemów, które w ostatnich miesiącach podnosiły publicznie. W oświadczeniu ponownie wskazały między innymi na ustalenia kontroli Regionalnej Izby Obrachunkowej w Katowicach, kwestie związane z dostępem do informacji publicznej oraz sprawy dotyczące wynagrodzeń, umów i decyzji podejmowanych przez gminę.
Odniosły się również do kwestii zmiany granic Częstochowy i Poczesnej. Ich zdaniem wynik referendum nie zamyka dyskusji dotyczącej terenów, które od 2028 roku mają znaleźć się w granicach miasta.
Komitet podkreślił przy tym, że zakończenie procedury referendalnej nie oznacza końca aktywności osób, które ją zainicjowały.
– Wynik referendum kończy procedurę. Nie kończy sprawy i naszej troski o gminę, którą chcemy przelać na mieszkańców – zaznaczono w oświadczeniu.

Inicjatorki podziękowały osobom, które podpisały wniosek referendalny, pomagały w kampanii i uczestniczyły w głosowaniu. Podziękowania skierowały również do mieszkańców, którzy nie zgadzali się z ich argumentami, ale podejmowali bezpośrednią dyskusję.

Sam Komitet Inicjatywy Referendalnej wraz z zakończeniem procedury kończy działalność. Jego przedstawicielki zapowiadają jednak dalsze śledzenie prac samorządu, analizowanie Biuletynu Informacji Publicznej, oglądanie sesji rady gminy oraz składanie kolejnych wniosków o udostępnienie dokumentów.
– Komitet Inicjatywy Referendalnej kończy dziś działalność. My nie – podsumowały.

Poczesna
„Nie wolno ciebie zatrudnić”. Justyna Wilk ujawnia, co miała przekazać jej dyrektor Iwona Skorupa
Miało być podsumowanie działalności jednego z najbardziej rozpoznawalnych zespołów folklorystycznych w regionie. Zamiast tego czwartkowe posiedzenie komisji oświaty, kultury, sportu i rekreacji zamieniło się w ponad dwugodzinną, momentami bardzo nerwową dyskusję o przyszłości Wrzosowian. W centrum sporu znalazło się niezatrudnienie wieloletniej kierownik artystycznej Justyny Wilk, ale na jaw wyszły też problemy z promocją zespołu, organizacją jego występów oraz niejasności wokół przygotowywanej przez gminę strategii i pomysłu utworzenia Gminnego Ośrodka Tańca.
Problemy zaczęły się jeszcze przed merytoryczną dyskusją. Iwona Skorupa, dyrektor Gminnego Centrum Kultury, Informacji i Rekreacji w Poczesnej, nie pojawiła się na posiedzeniu komisji z powodu urlopu. W jej zastępstwie uczestniczył księgowy Marcin Huras, który nie był jednak w stanie odpowiedzieć na część pytań dotyczących spraw kadrowych i organizacyjnych. Radni zwracali też uwagę, że materiały dotyczące działalności Wrzosowian otrzymali dopiero w dniu posiedzenia.
– To jest lekceważenie nas, nas radnych – oceniła jedna z nich.
Wicewójt Robert Kępa przedstawił natomiast diagnozę sytuacji zespołu. Z jednej strony mówił o jego wieloletnim dorobku, rozpoznawalności i potencjale, z drugiej wskazywał na spadek liczby uczestników, problemy z ciągłością pokoleniową, promocją czy muzyką na żywo. Szczególne emocje wywołała kwestia najmłodszych członków Wrzosowian. Kępa przekonywał, że grupa dziecięca przestała funkcjonować, czemu zdecydowanie zaprzeczyli przedstawiciele zespołu.
Katarzyna Nowicka poinformowała, że grupa dziecięca liczy obecnie 12-13 osób, młodzieżowa osiem dziewcząt, a grupa dorosłych około 15 osób. Tym samym już w jednej z podstawowych kwestii na komisji pojawiły się zupełnie różne informacje o aktualnej sytuacji Wrzosowian.
Władze gminy chcą odpowiedzieć na problemy zespołu poprzez powołanie nowej instytucji. Gminny Ośrodek Tańca miałby przejąć Wrzosowian oraz zespół Takt i otrzymać własny budżet oraz zaplecze kadrowe. Według wicewójta obecne GCKIiR prowadzi zbyt wiele inicjatyw, aby odpowiednio skoncentrować się na rozwoju obu grup.
Pomysł szybko wywołał kolejne pytania. Okazało się bowiem, że przedstawiana podczas komisji strategia pozostaje dokumentem roboczym. Radni próbowali dowiedzieć się, kto ją przygotował, na podstawie jakich badań oraz czy konsultowano ją z samymi członkami Wrzosowian. Jednoznacznych odpowiedzi nie uzyskali. Dokument nie był też podpisany.
– Jeżeli nie ma podpisu, to znaczy, że nie ma strategii. Nie ma dokumentu – komentował przewodniczący komisji.
Największy spór dotyczył jednak Justyny Wilk, od 28 lat związanej z Wrzosowianami, współtwórczyni zespołu, jego wieloletniej kierownik artystycznej i choreografki. Radni chcieli ustalić, dlaczego nie została z nią zawarta kolejna umowa i kto faktycznie zdecydował o zakończeniu dotychczasowej współpracy.
Jedna z radnych zapytała wicewójta wprost, czy to on wydał dyrektor GCKIiR dyspozycję niezatrudniania Wilk. Robert Kępa wskazywał, że decyzje kadrowe należą do dyrekcji instytucji. Pytanie zostało więc postawione jeszcze ostrzej.
– Czy kiedykolwiek padły słowa z ust pana Roberta Kępy, zastępcy wójta Gminy Poczesna, do dyrektor Iwony Skorupy: „Jeżeli zatrudnisz panią Justynę Wilk, tracisz posadę”? Czy kiedykolwiek takie słowa padły? – pytała radna.
Wicewójt nie udzielił jednoznacznej odpowiedzi na tak sformułowane pytanie, lecz zakwestionował sam sposób jego postawienia.
– Powiem taką jedną rzecz. A propos tego zdania. Bo pytanie jest postawione z tezą i ja na nie będę odpowiadał. Natomiast sposób zredagowania tego pytania jest w mojej ocenie nieprzyzwoity, pani przewodnicząca. Dziękuję – odpowiedział Kępa.

W obronie Wilk zdecydowanie wystąpili członkowie Wrzosowian. W przygotowanym stanowisku podkreślili, że dostrzegają potrzebę zmian organizacyjnych i dodatkowego wsparcia zespołu, ale nie rozumieją, dlaczego miałoby to oznaczać rezygnację z osoby odpowiedzialnej przez lata za jego rozwój artystyczny.
Katarzyna Nowicka wskazywała przy tym, że problemem ostatnich lat nie jest wyłącznie liczba uczestników. Zarzuciła GCKIiR słabą promocję Wrzosowian i niewystarczające wsparcie przy organizacji występów oraz wyjazdów.
– Jeżeli nam się będzie podcinać skrzydła, to to bardzo zniechęca ludzi do pracy dalszej, niestety – mówiła.
Członkowie zespołu przedstawili także przykłady problemów podczas gminnych wydarzeń. Natalia Jabłońska mówiła o tegorocznych dniach gminy, podczas których przygotowany wcześniej program miał zostać ograniczony z powodu warunków na scenie.
– Poświęcaliśmy przed tymi dniami gminy swój czas prywatny, przyjeżdżaliśmy na zajęcia przez X czasu, szykowaliśmy program, a w momencie, gdy przyjechaliśmy już na koncert, dostaliśmy informację od pani dyrektor: „A nie możecie tylko zaśpiewać, bo na scenę się nie zmieścicie”. I musiałyśmy tańczyć na dwóch kawałkach gumolitu, które nawet nie były sklejone taśmą – relacjonowała.
Kulminacją dyskusji było wystąpienie Justyny Wilk. Przypomniała, że z zespołem związana jest od 28 lat, a jej obowiązki przez lata znacznie wykraczały poza samo prowadzenie prób. Mówiła o przygotowywaniu choreografii, strojów, materiałów źródłowych oraz wykonywaniu szeregu prac organizacyjnych i technicznych. Wilk przedstawiła też własną relację dotyczącą przyczyn braku kolejnej umowy. Jak twierdziła, taką informację miała otrzymać od dyrektor GCKIiR.
– Informacja oficjalna od pani dyrektor po czterech SMS-ach: „Przekazuję ci to, co powiedział pan wicewójt Robert Kępa. Nie wolno ciebie zatrudnić” – powiedziała.

Jeszcze większe emocje wywołała sugestia wicewójta, że w przyszłości Wilk mogłaby ubiegać się o pracę w planowanym Gminnym Ośrodku Tańca. Nowa instytucja jeszcze nie istnieje, a jej utworzenie będzie wymagało zgody rady.
– Niech się pan nie ośmiesza, bo to, co pan w tym momencie mówi, to jest po prostu poniżej jakiejkolwiek godności ludzkiej. Wpiera pan w żywe oczy ludziom siedzącym tutaj i śledzący sesję online, że moje niezatrudnienie jest po to, żebym sobie mogła wystartować w konkursie. Kiedyś, jak rada gminy uchwali, żeby była inna instytucja. Wspaniale – odpowiedziała Wilk.

Nerwowa atmosfera utrzymywała się do końca. Wicewójt kilkakrotnie podnosił głos, uczestnicy wzajemnie sobie przerywali, a kolejne pytania o autorów strategii i odpowiedzialność za obecną sytuację spotykały się z coraz bardziej emocjonalnymi reakcjami.
– Boże drogi, ile razy tu będziemy na ten temat rozmawiać na tej komisji – powiedział w pewnym momencie Kępa.
Do kolejnego spięcia doszło w sprawach różnych. Jedna z radnych zapytała, ilu uczestników promowanego przez gminę wyjazdu orkiestry i mażoretek do Włoch pochodziło z Poczesnej. Wicewójt argumentował, że w zespołach artystycznych nie należy dzielić ludzi według miejsca zamieszkania. Wymiana zdań szybko wykroczyła jednak poza samą istotę pytania.
– Pani nie rozumie, co to jest kultura i kto tworzy zespoły. Grzecznie – powiedział Kępa.
– Kto ma kulturę tutaj? Niech pan pokaże, kto tutaj teraz pokazuje kulturę – odpowiedziała radna.
Po ponad dwóch godzinach komisja zakończyła się bez rozstrzygnięcia najważniejszych kwestii. Nie wiadomo, czy i kiedy powstanie Gminny Ośrodek Tańca, ile będzie kosztował ani kto miałby nim kierować. Bez jednoznacznej odpowiedzi pozostało również pytanie o rzeczywiste okoliczności niezatrudnienia Justyny Wilk.
Poczesna
„Wrzosowianie” zgarnęli Grand Prix. Mocny finał „Śląskiego Śpiewania” w Koszęcinie
Koszęcin ponownie stał się miejscem spotkania miłośników regionalnej muzyki, folkloru i śląskich tradycji. 20 września w siedzibie Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk” odbył się finał XXXII Regionalnego Przeglądu Pieśni „Śląskie Śpiewanie” im. prof. Adolfa Dygacza. W tegorocznej edycji wystąpiło 49 wykonawców, co przełożyło się łącznie na około 650 uczestników.
„Śląskie Śpiewanie” od ponad trzech dekad gromadzi wykonawców, którzy sięgają po tradycyjny repertuar związany z kulturą Górnego Śląska. Na scenie prezentują się soliści, duety, zespoły wokalne i wokalno-instrumentalne, chóry oraz zespoły pieśni i tańca. W programach pojawiają się pieśni, tańce i obrzędy regionalne, a także utwory ze zbiorów prof. Adolfa Dygacza i repertuar związany ze Stanisławem Hadyną. Przegląd ma więc nie tylko charakter konkursowy, ale służy też podtrzymywaniu lokalnych tradycji i przekazywaniu ich kolejnym pokoleniom.
Uczestników oceniano w trzech głównych kategoriach – soliści i duety, zespoły wokalne i wokalno-instrumentalne oraz zespoły pieśni i tańca. Każda z nich została dodatkowo podzielona na trzy grupy wiekowe – do 9 lat, od 10 do 15 lat oraz od 16. roku życia wzwyż.

Największy sukces tegorocznej edycji odniósł Zespół Folklorystyczny „Wrzosowianie” z Gminnego Centrum Kultury, Informacji i Rekreacji w Poczesnej. To właśnie on zdobył Grand Prix oraz statuetkę „Szczyglika”, najważniejsze wyróżnienie całego przeglądu.

Bardzo dobrze zaprezentowali się również inni wykonawcy z północnej części województwa śląskiego. W kategorii zespołów wokalnych i wokalno-instrumentalnych, w najstarszej grupie wiekowej, zwyciężył Zespół Śpiewaczy Gminy Konopiska. Wyróżnienie w tej samej kategorii trafiło do Chóru Sonata z Miejskiego Domu Kultury w Kaletach. Zespół z Kalet otrzymał ponadto nagrodę specjalną za wkład w pielęgnowanie tradycji i regionalnych wartości kultury muzycznej.
Sporo powodów do zadowolenia mieli także reprezentanci powiatu lublinieckiego. Wśród zespołów pieśni i tańca, w najmłodszej kategorii wiekowej, zwyciężyli „Mali Ślązacy” z Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Strzebiniu. Z kolei w grupie uczestników od 16. roku życia pierwsze miejsce zdobył Zespół Pieśni i Tańca „Halka” z Miejskiego Domu Kultury w Lublińcu. Wyróżnienie w tej samej kategorii przypadło Zespołowi Folklorystycznemu „Boronowianie”.
Wśród solistów i duetów w najstarszej grupie wiekowej wyróżniono również Bożenę Pluszczok i Tomasza Dziembę z Gminnego Ośrodka Kultury w Boronowie.

Na liście nagrodzonych znalazł się także Zespół Folklorystyczny „Janowianie” z Samorządowego Ośrodka Kultury i Sportu w Janowie. Otrzymał specjalne wyróżnienie za popularyzację pieśni Stanisława Hadyny oraz twórczy wkład w rozwój regionalnej kultury.
Tegoroczny finał pokazał, że tradycyjna muzyka nadal ma szerokie grono odbiorców i wykonawców. Na jednej scenie spotkali się najmłodsi artyści, młodzież i dorośli, a wspólnym mianownikiem wszystkich prezentacji była dbałość o regionalny repertuar, obrzędy i sceniczne tradycje.
Organizatorami przeglądu byli Zespół Pieśni i Tańca „Śląsk” im. Stanisława Hadyny, Związek Górnośląski w Katowicach, Muzeum „Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie”, Telewizja TVS oraz samorządowe placówki kultury. Patronat nad wydarzeniem objął marszałek województwa śląskiego.
Poczesna
Mieszkanka gminy Poczesna wśród najlepszych na świecie. Świetny występ w Chorwacji
Natalia Piwowarska z gminy Poczesna ma za sobą udany występ na Mistrzostwach Świata Juniorów w skokach do wody w chorwackiej Rijece. Zawodniczka COSW Częstochowa zajęła 10. miejsce indywidualnie na trampolinie 3 m, była dziewiąta w skokach synchronicznych, a wraz z reprezentacją Polski uplasowała się na 10. pozycji w konkursie drużynowym.
Największym indywidualnym osiągnięciem reprezentantki COSW Częstochowa był występ na trampolinie 3 m w grupie obejmującej zawodniczki w wieku od 16 do 18 lat. Natalia Piwowarska znalazła się w finałowej dwunastce mistrzostw świata, a rywalizację zakończyła na 10. pozycji z wynikiem 367,25 pkt.
Jeszcze wyższe miejsce mieszkanka gminy Poczesna wywalczyła w rywalizacji synchronicznej. Wspólnie z klubową koleżanką Patrycją Tkacz wystartowała w konkursie skoków synchronicznych z trampoliny 3 m. Polki uzyskały w finale 214,95 pkt, co dało im 9. miejsce na świecie.
Piwowarska była również częścią reprezentacji Polski w konkursie drużynowym. Biało-czerwonych reprezentowali Natalia Piwowarska i Patrycja Tkacz z COSW Częstochowa oraz Gabriel Elżanowski i Nataniel Elżanowski z UKS Syrena Pałac Młodzieży Warszawa.
Poczesna
Po prawie trzech dekadach odsunięta od „Wrzosowian”. Sprawa wybucha przed referendum w Poczesnej
Po 28 latach pracy z Zespołem Folklorystycznym „Wrzosowianie” Justyna Wilk poinformowała, że została wykluczona z jego dalszej działalności. Wieloletnia choreografka i współtwórczyni jednej z najbardziej rozpoznawalnych grup folklorystycznych gminy Poczesna twierdzi, że od dyrektor Gminnego Centrum Kultury, Informacji i Rekreacji usłyszała, iż „nie ma zgody” na jej zatrudnienie. Sprawa pojawia się w wyjątkowo gorącym momencie – niespełna dwa tygodnie przed referendum dotyczącym odwołania wójta Artura Sosny, którego Wilk była kontrkandydatką w ostatnich wyborach samorządowych.
– I tak oto po 28 latach od założenia Zespołu wraz z Anną Jaśkiewicz, Zbigniewem Kołodziejem i śp. Marianem Kołodziejem postanowiono wykluczyć mnie z działalności ZF „Wrzosowianie”. W odpowiedzi od dyrektora GCKIiR w Poczesnej, pani Iwony Skorupy usłyszałam, że nie ma zgody na moje zatrudnienie – poinformowała Justyna Wilk.
Jak podkreśla, z zespołem związana jest nieprzerwanie od 1998 roku.
– Zupełnie nie rozumiem, jak można tak bardzo nie szanować tego, co zostało wypracowane przez ostatnie 28 lat. Bo zespół to ludzie – tancerze, wokaliści, muzycy. Dobro, które powinno się szanować, wspierać i promować, a nie niszczyć z niskich pobudek – napisała.
To mocne słowa, ale historia „Wrzosowian” rzeczywiście jest mocno związana z nazwiskiem Wilk. Zespół powstał w czerwcu 1998 roku przy OSP we Wrzosowej. W materiałach publikowanych przy okazji 25-lecia grupy wymieniano Justynę Wilk jako osobę związaną z nią praktycznie od początku, najpierw jako choreografkę, a później również kierownika. Od 2008 roku grupa działa w strukturach Gminnego Centrum Kultury, Informacji i Rekreacji w Poczesnej.
Przez lata zespół wyrósł daleko poza rolę oprawy lokalnych uroczystości. Reprezentował Poczesną na przeglądach i festiwalach w różnych częściach kraju, regularnie wracając z nagrodami.

Na tym lista osiągnięć się nie kończy. W 2022 roku „Wrzosowianie” zajęli drugie miejsce w prestiżowym Przeglądzie Pieśni „Śląskie Śpiewanie” im. prof. Adolfa Dygacza. Rok później zdobyli pierwsze miejsce w Finałowym Ogólnopolskim Festiwalu Pieśni Patriotycznej w Koszęcinie oraz wyróżnienie w kolejnej edycji „Śląskiego Śpiewania”. Zespół triumfował również podczas pierwszej edycji Archidiecezjalno-Wojewódzkiego Festiwalu Piosenki Religijnej „Exodus”, a w tegorocznej, piątej edycji zajął drugie miejsce wśród zespołów dorosłych.
Także sama Wilk była wcześniej oficjalnie doceniana przez gminę za działalność kulturalną. W 2019 roku otrzymała Syderyta – jedno z najważniejszych lokalnych wyróżnień – właśnie za działalność w obszarze oświaty, kultury i sztuki oraz pracę z „Wrzosowianami”.
Dzisiejsza sytuacja ma jednak jeszcze jeden wymiar, którego w Poczesnej trudno nie zauważyć. Justyna Wilk była w 2024 roku główną rywalką Artura Sosny w wyborach na urząd wójta. W pierwszej turze zdobyła 2450 głosów, czyli 39,71 proc., osiągając najlepszy wynik spośród czterech kandydatów. Sosna otrzymał wówczas 1466 głosów. Oboje spotkali się w drugiej turze.

Ostatecznie wybory wygrał Sosna. Otrzymał 2848 głosów, czyli 53,17 proc., natomiast Wilk poparło 2508 mieszkańców – 46,83 proc. Różnica wyniosła zaledwie 340 głosów.
Teraz sprawa zespołu pojawia się w momencie kolejnego poważnego politycznego napięcia w gminie. Na 27 września komisarz wyborczy wyznaczył referendum w sprawie odwołania Artura Sosny z funkcji wójta przed upływem kadencji. Procedura rozpoczęła się od inicjatywy mieszkańców.
Nie ma obecnie podstaw, by przesądzać, że decyzja dotycząca dalszej współpracy Justyny Wilk z „Wrzosowianami” ma związek z jej wcześniejszym startem przeciwko Sośnie lub z nadchodzącym referendum. Sama Wilk w swoim wpisie sugeruje jednak pozamerytoryczne motywy decyzji. Jest to jej ocena.
W dostępnych materiałach nie znaleźliśmy także publicznego stanowiska dyrektor GCKIiR w Poczesnej Iwony Skorupy ani wójta odnoszącego się bezpośrednio do najnowszych zarzutów Wilk. Nie wiadomo więc, kto ostatecznie zdecydował o zakończeniu współpracy, jakie były formalne lub merytoryczne przyczyny tej decyzji.
Po 28 latach współpraca z osobą, która od początku współtworzyła ten dorobek, według jej relacji właśnie się kończy. W gminie, która za kilkanaście dni pójdzie do urn w referendum dotyczącym przyszłości wójta, trudno oczekiwać, by taka decyzja przeszła bez echa.
Do sprawy wrócimy, jak tylko pojawią się nowe okoliczności.
Poczesna
Wojewoda uchylił uchwałę. Poczesna drugi raz zajęła się sprzeciwem wobec farmy fotowoltaicznej
Radni ponownie uznali za zasadną petycję mieszkańców Mazur-Młynka sprzeciwiających się budowie farmy fotowoltaicznej. Samorząd Poczesnej musiał wrócić do sprawy, ponieważ poprzednia uchwała została w całości uchylona przez wojewodę. Tym razem poprawiono sposób jej uzasadnienia. Stanowisko rady wobec samej inwestycji jednak się nie zmieniło.
Sprawa wróciła podczas ostatniej nadzwyczajnej sesji. Jak przypomniała przewodnicząca komisji skarg, wniosków i petycji, mieszkańcy już wcześniej jasno przedstawili swoje stanowisko podczas spotkania dotyczącego terenów przeznaczonych pod elektrownię słoneczną w obrębie Nierada, w rejonie ulicy Kasprowicza.
– Na tym spotkaniu wyraźnie mieszkańcy wyrazili swój sprzeciw powstaniu tej farmy fotowoltaicznej – mówiła.
Rada już wcześniej przychyliła się do ich stanowiska. Problem pojawił się podczas kontroli nadzorczej. Wojewoda uchylił podjętą w lutym uchwałę, dlatego całą sprawą trzeba było zająć się ponownie. Do tej proceduralnej porażki samorządu odniósł się inny z radnych, który chciał wiedzieć, dlaczego wojewoda zakwestionował wcześniejszy dokument.

– Czy wiadomo z jakich przyczyn została przez wojewodę zakwestionowana tamta uchwała? – pytał.
Z przytoczonego podczas obrad rozstrzygnięcia nadzorczego wynikało, że problem tkwił przede wszystkim w sposobie uzasadnienia stanowiska rady. Organ nadzoru oczekiwał przedstawienia okoliczności faktycznych oraz argumentacji prowadzącej do uznania bądź odrzucenia petycji.
– Uwzględnienie lub nieuwzględnienie petycji świadczy o jej merytorycznym rozpoznaniu, które musi znaleźć swój wyraz w uzasadnieniu. Uzasadnienie powinno przedstawić wszystkie okoliczności faktyczne istotne w sprawie oraz wnioskowanie, które doprowadziło Radę do uwzględnienia lub nieuwzględnienia petycji – odczytano podczas sesji.
Przy drugim podejściu zmieniono więc konstrukcję dokumentu. Stanowisko komisji skarg, wniosków i petycji znalazło się w uzasadnieniu, a przy jego przygotowaniu odniesiono się również do przeznaczenia terenu wynikającego z dokumentów planistycznych.

Samorząd naprawił zatem kwestie formalne, ale nie wycofał się z wcześniejszego stanowiska. Nowa uchwała ponownie stwierdza, że petycja mieszkańców jest zasadna. Zagłosowało za nią 12 radnych, nikt nie był przeciw, natomiast trzy osoby wstrzymały się od głosu.
Poczesna
Plan ogólny przyjęty, ale bez jednomyślności. Sześcioro radnych nie poparło dokumentu
Rada Gminy Poczesna przyjęła plan ogólny, który ma wejść w życie wraz z początkiem nowego roku i wyznaczać kierunki dalszej polityki przestrzennej samorządu. Choć dokument wcześniej uzyskał pozytywną opinię komisji zdrowia i ochrony środowiska, samo głosowanie pokazało wyraźny podział w radzie. Za uchwałą opowiedziało się dziewięciu radnych, dwóch było przeciw, a czterech wstrzymało się od głosu.
Projekt planu był jednym z najważniejszych punktów ostatniej sesji rady gminy. Dokument przygotowywano w następstwie uchwały podjętej jeszcze w listopadzie 2024 roku. Dzień przed sesją omawiano go podczas posiedzenia komisji.

Podczas samej sesji nie doszło jednak do szerszej dyskusji. Jej brak szczególnie kontrastował z późniejszym wynikiem głosowania. Aż sześciu z piętnastu radnych nie poparło planu, przy czym dwóch zagłosowało przeciw, a czterech wstrzymało się od głosu. Żaden z nich nie wyjaśnił podczas obrad, z czego wynikały jego zastrzeżenia.
Ostatecznie uchwała została przyjęta, ale wynik trudno uznać za wyraz pełnej zgody w radzie. Plan ogólny będzie miał istotne znaczenie dla kolejnych decyzji dotyczących zagospodarowania przestrzennego, a mimo to mieszkańcy nie usłyszeli podczas sesji argumentów radnych, którzy dokumentu nie poparli.
Poczesna
Starosta ostro o Poczesnej i zmianie granic: Tak jakbyśmy w ogóle nie funkcjonowali
Mocne słowa pod adresem sposobu prowadzenia procedury zmiany granic Częstochowy i gminy Poczesna padły podczas ostatniej sesji rady powiatu. Starosta częstochowski nie krył rozczarowania tym, że powiat, choć sam może ponieść wielomilionowe konsekwencje planowanych zmian – jego zdaniem – został w całym procesie sprowadzony do roli podmiotu wydającego niewiążącą opinię. Zarząd powiatu formalnie sprzeciwił się dalszym działaniom miasta, a starosta zapowiedział, że problem zostanie podniesiony również na forum Konwentu Starostów Województwa Śląskiego.
Najmocniejszy fragment wystąpienia dotyczył relacji z gminą Poczesna. Pierwszy urzędnik w powiecie zwrócił uwagę, że, mimo bezpośrednich konsekwencji dla granic i finansów, samorząd powiatowy nie został formalnie włączony przez gminę w rozmowy dotyczące sprawy.
– Ja mogę tylko ubolewać nad tym, że w tej całej procedurze, bo tak do końca nie wiadomo, czy powiat był komuś do czegokolwiek potrzebny, nie zdarzyło się, żeby gmina Poczesna w jakikolwiek sposób wystąpiła do powiatu o zajęcie jakiegokolwiek stanowiska. Nie zdarzyło się – mówił starosta.
Jak wynikało z jego wypowiedzi, kontakty miały ograniczać się głównie do nieformalnych rozmów. Problemem pozostaje jednak również sama konstrukcja prawna procedury, w której stanowisko powiatu nie ma charakteru wiążącego.
– Jakieś dodatkowe rozmowy odbywały się gdzieś tam w kuluarach. Tak jakbyśmy w ogóle nie funkcjonowali. W procedurze przewidzianej przez państwo polskie powiat się może wypowiedzieć w formie opinii, która nie jest jakby dokumentem wiążącym. Powiat się wypowiedział – stwierdził.
Spór ma przy tym bardzo konkretny wymiar finansowy. Według szacunków przedstawionych podczas sesji zmiana granic może oznaczać dla powiatu ubytek liczony w milionach złotych.
– Szkoda tylko, że my możemy stracić na tych zabiegach kilka milionów złotych, najmniej może 5 mln zł, najwięcej 7 mln zł. I też nikt się tym za bardzo nie będzie przejmował – powiedział samorządowiec.
Nie ukrywał również zawodu tym, że procedura postępuje mimo braku porozumienia pomiędzy zainteresowanymi samorządami. W jego ocenie wcześniejsze założenia wskazywały, że właśnie porozumienie powinno być warunkiem dalszych rozstrzygnięć.
– Ja tak trochę czuję się, nie to, że oszukany, bo to są duże słowa, ale zawiedziony. Ponieważ to miało być tak, że decyzja będzie pod warunkiem, że samorządy się dogadają. Samorządy się nie dogadały, a decyzje zapadają – mówił.
Zarząd powiatu pod koniec lipca przyjął uchwałę wyrażającą sprzeciw wobec dalszych działań Częstochowy w procedurze zmiany granic, w tym wobec modyfikacji pierwotnego wniosku. Starostwo próbowało również interweniować za pośrednictwem Związku Powiatów Polskich, jednak bez oczekiwanego skutku.
– Otrzymałem odpowiedź, że powiat tam, gdzie się miał wypowiedzieć, to się wypowiedział. Decyzja zostaje tam, gdzie zostaje. No to tak uważam, że może tak nie powinno być – relacjonował urzędnik.
Sprawa ma teraz trafić na szersze forum samorządowe. Najbliższy Konwent Starostów Województwa Śląskiego ma odbyć się na terenie powiatu częstochowskiego i właśnie tam władze powiatu chcą przedstawić problem ograniczonej roli samorządów powiatowych w podobnych procedurach.
– Postaramy się przygotować takie stanowisko na konwent, że jeśli gdzieś w Polsce takie tematy będą, a będą, bo w tym roku jest kilka takich tematów albo kilkanaście, no nie wszędzie idzie po myśli czy powiatów, czy gmin. Ale niech ktoś bierze naprawdę na poważnie stanowiska – podkreślał starosta.

Poczesna
Bojkot sesji i oskarżenia o polityczną hucpę. W Poczesnej każdy walczy już z każdym
Nadzwyczajna sesja Rady Gminy Poczesna zwołana 18 sierpnia zakończyła się niemal natychmiast, bo na sali pojawiło się zaledwie pięciu radnych. Ci, którzy nie przyszli, przedstawili z kolei ostre stanowisko, w którym mający iść pod obrady projekt uchwały nazwali „bublem prawnym”, zarzucili jego autorom polityczną rozgrywkę i osłabianie pozycji gminy. W Poczesnej powstał więc kolejny front walki – już wewnątrz samej rady.
Sesja nadzwyczajna miała jeden zasadniczy cel. Radni mieli zdecydować o wyznaczeniu wójtowi kierunku działania w związku z postępowaniem dotyczącym zmiany granic Częstochowy i Poczesnej. Projekt zakładał dążenie do wyjaśnienia okoliczności całej procedury oraz podejmowanie działań służących ochronie interesu gminy i jej mieszkańców. Wójt miał przy tym przekazywać radzie informacje i dokumenty potrzebne do dalszej oceny sprawy.
Autorzy projektu wyraźnie zapisali przy tym, że uchwała nie przesądza, czy doszło do jakiegokolwiek naruszenia prawa, ani nie nakazuje wójtowi zastosowania konkretnego środka prawnego. W uzasadnieniu wskazywano, że chodzi przede wszystkim o uporządkowanie informacji dotyczących postępowania, w którym pojawiały się różne warianty zmian granic, a następnie o ocenę, czy gmina powinna podejmować kolejne działania. Tyle projekt. Do jego merytorycznego rozpatrzenia jednak nie doszło.
Na sali pojawiło się tylko pięciu radnych, więc nie było quorum pozwalającego prowadzić obrady i podejmować uchwały. Sesja zakończyła się właściwie zaraz po rozpoczęciu. I właśnie tutaj zaczyna się druga, znacznie bardziej polityczna część całej historii.
Grupa radnych, która nie pojawiła się na obradach, złożyła tego samego dnia własne, bardzo ostre stanowisko. Pod dokumentem widnieje osiem podpisów. Jego autorzy nie ograniczyli się do stwierdzenia, że mają zastrzeżenia do projektu. Wprost napisali, że sprzeciwiają się zarówno jego treści, jak i sposobowi procedowania.

Według sygnatariuszy projekt miał być obarczony poważnymi wadami prawnymi. Powołując się na opinię radcy prawnego przekazaną przed sesją, wskazali między innymi na – ich zdaniem – błędną podstawę prawną, ryzyko przekroczenia kompetencji rady oraz brak jasno określonego celu uchwały. Poszli jeszcze dalej, stwierdzając, że w przypadku jej przyjęcia istnieje ryzyko uchylenia dokumentu przez wojewodę.
To jednak nie zarzuty prawne są najmocniejszą częścią stanowiska. Jego język pokazuje, jak głęboki stał się konflikt wewnątrz rady.
Radni nazwali projekt „bublem prawnym”, który zamiast chronić gminę ma – w ich ocenie – narażać ją na kompromitację. Zarzucili inicjatorom skupienie się na „wewnętrznej walce politycznej”, rozliczaniu wójta i podważaniu dotychczasowej strategii obrony gminy. Padły również słowa o próbie organizowania politycznego spektaklu i demonstracyjnego „stawiania wójta do pionu”.
Autorzy stanowiska bronią dotychczasowych działań gminy w sporze o granice. Twierdzą, że realnym przeciwnikiem pozostaje Częstochowa, a wewnętrzne starcie w Poczesnej odwraca uwagę od zasadniczego problemu. Przywołują również kwestię informacji o rzekomym kompromisie między samorządami, która – według nich – nie miała pokrycia w dokumentacji z rozmów. W stanowisku określono to wręcz jako „manipulację”, która miała wpłynąć na proces decyzyjny. Są to jednak zarzuty formułowane przez podpisanych pod dokumentem radnych i na tym etapie tak należy je traktować.
Najbardziej wymowny pozostaje paradoks całej sytuacji. W swoim stanowisku radni piszą, że nadzwyczajna sesja miała być miejscem merytorycznej dyskusji. W praktyce, z powodu ich nieobecności, do żadnej dyskusji nie doszło. Zamiast sporu na argumenty przy stole rady mieszkańcy dostali pustą salę i dwustronicowy manifest jednej ze stron.
Jeszcze mocniej brzmi zawarte w piśmie hasło: „Sesja Rady Gminy to nie miejsce na politykę”. Cóż, polityka w Poczesnej i rozmowa o sprawach gminy musiała się więc przenieść z sali sesyjnej na Facebooka.
Poczesna
Czy Artur Sosna pozostanie wójtem? O tym zadecydują mieszkańcy gminy 27 września
Jest już data głosowania, które może przesądzić o dalszej przyszłości władz gminy Poczesna. 27 września mieszkańcy zdecydują w referendum, czy Artur Sosna ma zostać odwołany ze stanowiska wójta przed upływem kadencji. Postanowienie o przeprowadzeniu referendum wydała 10 sierpnia Lidia Dudek – Komisarz Wyborczy w Częstochowie I.
To finał procedury rozpoczętej pod koniec maja. Wtedy grupa mieszkańców formalnie wystąpiła z inicjatywą odwołania wójta i rozpoczęła zbieranie podpisów. Aby sprawa mogła trafić do referendum, potrzebne było poparcie co najmniej 10 proc. osób uprawnionych do głosowania, czyli około tysiąca mieszkańców. Ostatecznie wymagany próg został przekroczony, a 23 lipca wniosek wraz z podpisami trafił do Komisarza Wyborczego.
Referendum jest kolejną odsłoną trwającego od dłuższego czasu konfliktu wokół sposobu zarządzania gminą. Inicjatorzy odwołania Sosny zarzucają mu m.in. problemy z komunikacją z mieszkańcami, utrudnianie dostępu do informacji oraz niewłaściwe – w ich ocenie – zarządzanie finansami. W tle pozostają także napięte relacje pomiędzy wójtem a częścią rady gminy. Podczas sesji absolutoryjnej w 2025 roku Sosna nie otrzymał ani wotum zaufania, ani absolutorium.
Na polityczną sytuację Artura Sosny nakłada się również niedawna porażka w walce o utrzymanie dotychczasowych granic gminy. Mimo wielkiego sprzeciwu mieszkańców Poczesna straci część swojego terytorium na rzecz Częstochowy i od 1 stycznia 2028 roku będzie uboższa o ponad 580 hektarów oraz pozbawiona bezpośredniego, planistycznego wpływu związanego z działalnością instalacji odpadowej w Sobuczynie. Na tej zmianie mocno „po kieszeni” dostanie także miejscowy budżet.

Sam wójt od początku zdecydowanie odrzuca krytykę. Inicjatywę referendalną przedstawiał jako działanie destabilizujące gminę i pogłębiające podziały wśród mieszkańców. Szczególny kontekst stanowi przy tym spór z Częstochową o zmianę granic administracyjnych. Sosna przekonywał, że wewnętrzny konflikt osłabił pozycję Poczesnej w rozmowach dotyczących przyszłości części jej terenów.
To właśnie sprawa granic kilka miesięcy wcześniej doprowadziła mieszkańców Poczesnej do urn. W referendum przeprowadzonym 29 marca frekwencja wyniosła 51,16 proc., a niemal wszyscy głosujący sprzeciwili się planom przyłączenia części gminy do Częstochowy. Teraz mieszkańcy zagłosują ponownie, ale stawka będzie zupełnie inna – tym razem chodzi bezpośrednio o dalsze sprawowanie urzędu przez Artura Sosnę.
Referendum odbędzie się w niedzielę, 27 września, a lokale będą czynne od godz. 7.00 do 21.00.
Poczesna
Wójt Sosna przegrał batalię o granice, teraz będzie walczył o stanowisko. Referendum w Poczesnej przesądzone
W Poczesnej dojdzie do referendum w sprawie odwołania wójta Artura Sosny przed upływem kadencji. Komisarz wyborczy zakończył sprawdzanie podpisów złożonych przez inicjatorów i potwierdził, że jest ich więcej, niż wymaga ustawa. Formalne postanowienie wraz z terminem głosowania ma zostać ogłoszone 10 sierpnia.
Do uruchomienia procedury potrzebne było poparcie co najmniej 10 proc. mieszkańców uprawnionych do głosowania. W przypadku gminy Poczesna oznaczało to zebranie tysiąca ważnych podpisów. Komitet referendalny przekroczył wymagany próg, dzięki czemu mieszkańcy będą mogli zdecydować, czy Artur Sosna powinien nadal pełnić funkcję wójta.
Referendum zostanie przeprowadzone w wyjątkowo trudnym dla Poczesnej momencie. Samorząd przegrał batalię o zachowanie dotychczasowych granic z Częstochową. Premier w ubiegłym tygodniu podpisał rozporządzenie przewidujące przejęcie przez miasto części terenów gminy (pisaliśmy o tym tutaj – przyp. red.), mimo zdecydowanego sprzeciwu wyrażanego przez lokalną społeczność. Wójt przekonuje, że decyzja została podjęta bez należytego uwzględnienia stanowiska mieszkańców i interesu Poczesnej.
Artur Sosna zapowiedział skargę do Trybunału Konstytucyjnego, powołanie funduszu wsparcia dla mieszkańców terenów sąsiadujących z wysypiskiem oraz podjęcie działań zmierzających do odzyskania zabranych gruntów. Władze gminy chcą także domagać się od Częstochowy odszkodowania za utracone wpływy podatkowe i środowiskowe. Wójt szacuje, że Poczesna może stracić z samego tytułu podatków blisko 2,5 mln zł rocznie.
W swoim wystąpieniu Sosna nie dopatruje się jednak przyczyn niepowodzenia w sposobie prowadzenia negocjacji czy własnej polityce, choć mieszkańcy i radni zgłaszali co do tego wiele zastrzeżeń. Odpowiedzialnością obarcza między innymi lokalną opozycję i trwającą akcję referendalną. Według niego w decydującym momencie Poczesna była przedstawiana jako gmina skonfliktowana, a on sam jako wójt, który nie ma wystarczającego mandatu do podejmowania wiążących decyzji.
Wójt próbuje więc dziś połączyć dwie sprawy – utratę części terytorium gminy oraz inicjatywę zmierzającą do jego odwołania. W jego ocenie trwająca akcja referendalna osłabiła pozycję Poczesnej w decydującym momencie rozmów z rządem. Taka narracja próbuje przenieść ciężar odpowiedzialności z władz gminy na ich przeciwników politycznych, ale nie odpowiada na pytanie, czy podjęte przez samorząd działania były wystarczające.
Zebrane podpisy pokazują zarazem, że referendum nie jest już wyłącznie pomysłem wąskiej grupy krytyków. Wymagany próg został przekroczony, a to oznacza, że ocena pracy wójta zostanie przeniesiona z politycznych oświadczeń do urn. Mieszkańcy będą mogli rozstrzygnąć, czy przegrana walka o granice była skutkiem decyzji podjętych ponad głowami samorządu, czy także świadectwem nieskuteczności lokalnych władz.
Poczesna
Donald Tusk zdecydował. Częstochowa dopięła swego i od 2028 roku przejmie 580 hektarów gminy Poczesna
Od 1 stycznia 2028 roku Częstochowa powiększy swoje granice o ponad 580 hektarów należących obecnie do gminy Poczesna. Premier Donald Tusk podpisał rozporządzenie Rady Ministrów, a dokument został skierowany do publikacji. Decyzja kończy wielomiesięczny spór pomiędzy samorządami, w którym mieszkańcy Poczesnej niemal jednomyślnie sprzeciwiali się pomniejszeniu swojej gminy.
Zmiana obejmie łącznie około 580 hektarów z sześciu obrębów ewidencyjnych. Do Częstochowy zostanie włączonych 136,63 hektara Sobuczyny, 151,07 hektara Młynka, 26,88 hektara Brzezin Nowych, 95,70 hektara Kolonii Brzeziny Wielkie, 84,62 hektara Huty Starej A oraz 85,12 hektara z obrębu Poczesna. Na przejmowanym obszarze mieszka około 250 osób, które z początkiem 2028 roku staną się mieszkańcami Częstochowy.
Kluczowym elementem sporu od początku był zakład zagospodarowania odpadów w Sobuczynie, prowadzony przez Częstochowskie Przedsiębiorstwo Komunalne. Około 350 hektarów przejmowanego terenu należy do miasta lub jego spółki. Pozostałe grunty mają zapewnić połączenie kompleksu z obecnymi granicami Częstochowy, aby po zmianie nie powstała administracyjna enklawa.
Władze Częstochowy argumentowały, że dalsze funkcjonowanie instalacji wymaga budowy kolejnej kwatery składowiska. Obecnie eksploatowana przestrzeń ma wypełnić się w 2029 roku, a brak możliwości rozbudowy – według zwolenników zmiany granic – mógłby wywołać poważne konsekwencje dla systemu gospodarowania odpadami w północnej części województwa śląskiego.
W uzasadnieniu rządowej decyzji wskazano, że dalsza działalność i sukcesywna rozbudowa kompleksu w Sobuczynie mają znaczenie wykraczające poza interes samego miasta.
– Bez rozbudowy o kolejne kwatery składowisko wypełni się w 2029 r. (…), a zaniechanie rozbudowy wywoła skutki o charakterze systemowym, gospodarczym i ekologicznym – wskazano w uzasadnieniu przywołanym po przyjęciu rozporządzenia.
Gmina Poczesna od początku prezentowała przeciwne stanowisko. Jej władze przekonywały, że instalacja, uruchomiona jeszcze w latach 80., nie powinna być dalej rozbudowywana, lecz stopniowo wygaszana. Podnoszono przede wszystkim uciążliwości dla mieszkańców oraz obawy, że przejęcie terenu otworzy drogę do dalszego rozwoju działalności odpadowej w Sobuczynie.
Pierwotny wniosek Częstochowy był znacznie szerszy. Zakładał przejęcie około 889 hektarów zamieszkałych przez 1302 osoby oraz utworzenie w sąsiedztwie zakładu strefy inwestycyjnej. Po negatywnych opiniach i protestach miasto ograniczyło swoje żądania do około 580 hektarów i 250 mieszkańców.
Poczesna sprzeciwiała się jednak również zmniejszonemu wariantowi. W konsultacjach społecznych oraz referendum lokalnym mieszkańcy zdecydowanie odrzucili możliwość przyłączenia części gminy do Częstochowy. Oficjalny protokół z referendum został opublikowany przez urząd gminy na początku kwietnia.
Rząd ostatecznie uznał argument dotyczący zabezpieczenia funkcjonowania systemu gospodarki odpadami za ważniejszy od sprzeciwu lokalnej społeczności. Formalna zmiana granic nastąpi za 17 miesięcy – 1 stycznia 2028 roku. Do tego czasu oba samorządy będą musiały przygotować przekazanie terenów, mienia, dokumentacji oraz obsługi około 250 mieszkańców objętych rozporządzeniem.
Wójt Artur Sosna, proszony dziś w południe o komentarz, nie zechciał odnieść się do sprawy.
Poczesna
Poczesna przegrała batalię o granice? Rząd jest o krok od oddania części gminy Częstochowie
Stały Komitet Rady Ministrów przyjął projekt rozporządzenia przewidujący włączenie części gminy Poczesna do Częstochowy. Jeżeli Rada Ministrów zatwierdzi dokument, od 1 stycznia 2028 roku Częstochowa powiększy swoje granice o blisko 580 hektarów kosztem sąsiedniej gminy. Decyzja rządu ma zapaść do końca lipca.
Jeszcze kilkanaście dni temu władze Poczesnej przekonywały, że Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji negatywnie oceniło pierwotny wniosek Częstochowy i przedstawiały to jako przełom w walce o zachowanie obecnych granic. Dziś wiadomo już, że był to jedynie jeden z etapów procedury. Po kolejnych negocjacjach i przyjęciu stanowiska przez Komisję Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego sprawa przybrała zupełnie inny obrót.
27 lipca Stały Komitet Rady Ministrów przyjął projekt rozporządzenia dotyczącego zmian granic gmin i miast. Wśród nich znalazła się również Częstochowa i Poczesna. Dokument zakłada, że z dniem 1 stycznia 2028 roku do Częstochowy zostaną włączone całe obręby Sobuczyna i Młynek, a także części obrębów Brzezin Nowych, Kolonii Brzeziny Wielkie, Huty Starej A oraz Poczesnej.
To znacząca zmiana względem pierwotnego wniosku miasta. Zamiast przejęcia 889 hektarów i 1302 mieszkańców, rząd proceduje obecnie wariant obejmujący około 580 hektarów, z czego blisko 370 hektarów stanowi własność Częstochowy lub jej spółki komunalnej. Liczba mieszkańców objętych zmianą ma spaść do około 250 osób.
Jak wynika z uzasadnienia projektu, przebieg nowej granicy został tak wyznaczony, aby pozostawić w gminie Poczesna najbardziej zwarte tereny zabudowy, w tym miejscowość Brzeziny Nowe, oraz w jak najmniejszym stopniu ingerować w więzi społeczne mieszkańców. Jednocześnie podkreślono, że cały obszar objęty zmianą pozostaje w granicach pierwotnego wniosku złożonego przez Częstochowę.
Kluczową rolę odegrały wydarzenia z połowy lipca. Po posiedzeniu Zespołu ds. Ustroju Samorządu Terytorialnego przy MSWiA z 14 lipca przedstawiciele Częstochowy i Poczesnej zostali zobowiązani do podjęcia rozmów. Do negocjacji doszło 16 i 17 lipca. Jak wynika z informacji przekazanych redakcji przez gminę Poczesna, Częstochowa przedstawiła kilka wariantów ograniczenia aneksji.
W pierwszej propozycji oferowała zmniejszenie przejmowanego obszaru o około 130 hektarów oraz dziesięcioletnią rekompensatę finansową dla Poczesnej w wysokości około 3 mln zł rocznie, utrzymanie komunikacji MPK oraz powołanie rady społecznej przy Częstochowskim Przedsiębiorstwie Komunalnym. Następnego dnia zaprezentowano kolejny wariant, jeszcze bardziej ograniczający zakres przejmowanego terenu.
Jak podkreśla miejscowy urząd gminy, władze Poczesnej miały odrzucić wszystkie propozycje i 20 lipca formalnie poinformowały Częstochowę, że nie wyrażają zgody na żadną zmianę granic. Argumentowały to wynikiem referendum lokalnego oraz konsultacji społecznych, w których mieszkańcy jednoznacznie sprzeciwili się aneksji. Problem polega jednak na tym, że mieszkańcy, a przede wszystkim miejscowi radni o samych negocjacjach dowiedzieli się dopiero po fakcie.
Przez kilka dni, gdy ważyły się losy granic gminy, nie informowano publicznie ani o propozycjach przedstawianych przez Częstochowę, ani o przebiegu rozmów. Dopiero gdy Związek Miast Polskich ujawnił, że Komisja Wspólna Rządu i Samorządu Terytorialnego pozytywnie zaopiniowała ograniczony wariant aneksji, władze Poczesnej zaczęły szczegółowo i trochę w panice wyjaśniać oraz prostować, co wydarzyło się podczas spotkań z przedstawicielami miasta.
To właśnie ta zmiana narracji budzi dziś najwięcej pytań. Dlaczego mieszkańcy i radni nie zostali poinformowani o negocjacjach w momencie, gdy się odbywały? Dlaczego szczegóły propozycji Częstochowy poznali dopiero wtedy, gdy sprawa stała się publiczna za sprawą komunikatów zewnętrznych instytucji?
Rządowe uzasadnienie projektu pokazuje jednocześnie, że argumenty Częstochowy zostały w dużej mierze uwzględnione. Szczególne znaczenie przypisano regionalnej roli instalacji do zagospodarowania odpadów w Sobuczynie. W dokumencie przywołano stanowisko marszałka województwa śląskiego, który wskazał, że kompleks obsługuje północną część regionu, a bez budowy kolejnych kwater składowisko osiągnie swoją pojemność już w 2029 roku. W ocenie marszałka dalsza rozbudowa instalacji ma charakter priorytetowy i leży w interesie publicznym.
Projekt uzyskał również pozytywną opinię wojewody śląskiego oraz Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego. To właśnie dlatego wcześniejsza rekomendacja negatywna została zastąpiona rekomendacją pozytywną dla ograniczonego wariantu zmian.
Co istotne, w uzasadnieniu do nowej wersji rozporządzenia wyraźnie podkreślono, że „miasto Częstochowa odbyło negocjacje z gminą Poczesna odnośnie przedmiotowej zmiany granic prezentując trzy koncepcje zmian, które nie uzyskały jednak akceptacji gminy Poczesna”. Decydenci z rządu są więc w pełni świadomi sprzeciwu gminy, obalając nijako twierdzenia podniesione na wczorajszym posiedzeniu komisji zdrowia i ochrony środowiska Rady Gminy Poczesna, że takie decyzje i rekomendacje zapadły w wyniku wprowadzenia Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego w błąd w kwestii porozumienia czy kompromisu zawartego pomiędzy samorządami.
Teraz wszystko znajduje się już w rękach Rady Ministrów. Zgodnie z harmonogramem decyzja powinna zostać podjęta do końca lipca. Jeżeli rząd zaakceptuje projekt w obecnym kształcie, co jest wielce prawdopodobne, bo trafił on dzisiaj (29 lipca – przyp red.) na biurko Sekretarz Rady Ministrów z adnotacją do pilnego przyjęcia w trybie obiegowym, to od 1 stycznia 2028 roku granice Częstochowy i gminy Poczesna zostaną zmienione w zawnioskowanym przez miasto kształcie.
O dalszych decyzjach będziemy informować na bieżąco.
Poczesna
RIO zajrzała i nie kupiła historii. Wójt Poczesnej ma problem, bo sekretarz powołano niezgodnie z prawem
W samorządach wiele rzeczy da się opowiedzieć odpowiednim językiem. Błąd może stać się „uchybieniem”, pośpiech „koniecznością organizacyjną”, a decyzja kadrowa „racjonalnym rozwiązaniem”. Problem zaczyna się wtedy, gdy do urzędu wchodzą kontrolerzy i zamiast urzędniczej narracji czytają przepisy. W Poczesnej właśnie tak się stało.
Regionalna Izba Obrachunkowa w Katowicach zakwestionowała sposób niedawnego obsadzenia stanowiska sekretarza gminy. Nie chodzi o literówkę w zarządzeniu, spóźniony podpis czy brak pieczątki. Chodzi o jedno z najważniejszych stanowisk w urzędzie i o decyzję wójta Artura Sosny, który – według RIO – sięgnął po procedurę, po którą sięgać nie powinien.
Stanowisko sekretarza zwolniło się 1 stycznia. Dwanaście dni później w urzędzie zatrudniono osobę na stanowisku inspektora do spraw ochrony środowiska. Po kolejnych siedmiu dniach została ona sekretarzem gminy w drodze awansu wewnętrznego. Chodzi o Magdalenę Kasprzak.
Tempo imponujące. Problem w tym, że – jak wynika z wystąpienia pokontrolnego – prawo nie przewidywało w tej sytuacji drogi na skróty. RIO uznała, że wolne stanowisko sekretarza powinno zostać obsadzone w otwartym i konkurencyjnym naborze.
Taki tryb nie jest przecież urzędniczą fanaberią. Ma dawać zainteresowanym równe szanse, zapewniać przejrzystość i ograniczać uznaniowość przy obsadzaniu ważnych funkcji publicznych. Konkurs nie gwarantuje, że wygra najlepszy kandydat, ale przynajmniej zmusza władzę do pokazania, kogo szuka, jakie stawia wymagania i dlaczego wybiera właśnie tę osobę. W Poczesnej konkursu nie było.
Wójt tłumaczył swoją decyzję przepisami dotyczącymi awansu wewnętrznego. Kontrolerzy tej argumentacji nie podzielili. W ich ocenie sam fakt zatrudnienia kogoś w urzędzie nie otwiera automatycznie drogi do sekretarskiego gabinetu. Zwłaszcza gdy między przyjęciem do pracy a awansem mija tydzień.
Najbardziej dotkliwy dla włodarza jest jednak nie sam opis procedury, lecz jedno zdanie z raportu. RIO wskazała wprost, że za powierzenie stanowiska sekretarza w sposób niezgodny z przepisami odpowiada sam Artur Sosna. Bez rozmywania odpowiedzialności między referaty, kadry i pracowników. Bez wygodnego „doszło do nieprawidłowości”. Jest nazwisko i jest funkcja. W Poczesnej kadrowy sukces zamienił się więc w polityczny problem.
RIO zobowiązała wójta, by wspomniane stanowisko sekretarza było obsadzane zgodnie z ustawą o pracownikach samorządowych. To brzmi niemal banalnie. W istocie jest jednak bardzo mocnym podsumowaniem całej sprawy – urząd, który ma pilnować prawa wobec mieszkańców, sam powinien zacząć od przestrzegania go przy własnych decyzjach.
Teraz pozostaje poczekać, by zobaczyć, jak władze Poczesnej potraktują raport.
Poczesna
W sprawie granic Poczesnej nic się nie zgadza. Czy wójt Sosna po cichu ustalił coś z władzami Częstochowy?
Spór o zmianę granic gminy Poczesna i Częstochowy przynosi kolejny, wyjątkowo zagadkowy zwrot. Związek Miast Polskich poinformował, że samorządy miały się porozumieć, a miasto przedstawiło ograniczoną terytorialnie propozycję wraz z rekompensatą finansową. Tymczasem wójt Artur Sosna w wyjątkowo zagmatwanym oświadczeniu przekonuje, że dla Poczesnej nie jest to żaden kompromis. Nowy wariant nazywa „ograniczoną aneksją” i zapowiada wykorzystanie wszystkich możliwości, aby zablokować go na szczeblu rządowym.
Cała historia rozpoczęła się na początku grudnia ubiegłego roku. Wówczas Rada Miasta Częstochowy zgodziła się na rozpoczęcie procedury zmiany granic. Miasto chciało przejąć niemal 900 hektarów należącego do gminy Poczesna terenu, zamieszkanego przez 1302 osoby. W granicach Częstochowy miały znaleźć się Brzeziny Nowe, Kolonia Brzeziny Wielkie, Sobuczyna, Młynek oraz części Huty Starej A i Poczesnej. Uchwałę przyjęto mimo protestu mieszkańców, sprzeciwu władz gminy oraz negatywnego stanowiska Rady Powiatu Częstochowskiego.
Najważniejszym elementem sporu od początku było składowisko odpadów w Sobuczynie oraz grunty należące bezpośrednio lub pośrednio do Częstochowy. Prezydent Krzysztof Matyjaszczyk przekonywał, że przejęcie terenu pozwoli zabezpieczyć przyszłość zakładu gospodarowania odpadami i zapewni Częstochowie pełną kontrolę nad planowaniem przestrzennym tego obszaru. Poczesna miała jednak inną wizję jego rozwoju i ograniczyła powierzchnię przeznaczoną pod działalność odpadową.
Sprzeciw mieszkańców był jednoznaczny. Najpierw został wyrażony podczas konsultacji społecznych, a następnie w referendum przeprowadzonym 29 marca. Frekwencja wyniosła 51,16 proc., a niemal wszyscy uczestnicy ważnego głosowania opowiedzieli się przeciwko zmianie granic. Dzień później Rada Miasta Częstochowy, nie zważając na rezultat referendum, przyjęła jednak formalny wniosek do MSWiA i miasto nadało mu dalszy bieg.

Na początku lipca sytuacja ponownie się zmieniła. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji zarekomendowało negatywne rozpatrzenie propozycji Częstochowy. Oprócz sprzeciwu mieszkańców i rozbieżnych planów obu samorządów znaczenie miały przepisy Kodeksu wyborczego. Przesunięcie granicy zmieniłoby bowiem nie tylko granice gmin i powiatów, ale także dwóch okręgów senackich. W okresie poprzedzającym wybory parlamentarne taka zmiana nie mogła zostać przeprowadzona.
Wydawało się więc, że przynajmniej na razie sprawa została zakończona. Władze Poczesnej triumfalnie ogłosiły miastu i światu zwycięstwo. Jak się jednak okazuje, był to tylko kolejny przystanek na tym administracyjnym rollercoasterze. Pojawiły się tajemnicze nowe rozwiązania i domniemany kompromis wypracowany przez oba samorządy. Dowiadujemy się o nich z opublikowanego 22 lipca komunikatu Związku Miast Polskich, dotyczącego posiedzenia Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego. O nowych ustaleniach nie poinformowały wcześniej ani władze gminy Poczesna, ani Częstochowy.
Według ZMP Częstochowa i Poczesna były jedynym przypadkiem w kraju, w którym samorządy miały porozumieć się po wcześniejszej negatywnej rekomendacji resortu. Częstochowa przedstawiła nową, „uszczuploną terytorialnie” propozycję przesunięcia granic oraz zaproponowała Poczesnej rekompensatę finansową. Zmiana miałaby wejść w życie dopiero 1 stycznia 2028 roku, a więc nie wpłynęłaby na przyszłoroczne wybory parlamentarne. Propozycję pozytywnie ocenił również wojewoda śląski, powołując się na ważny interes społeczny i zagrożenie ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa zajmującego się odpadami. Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt nowego rozporządzenia.
Komunikat ZMP wywołał ogromną konsternację wśród radnych gminy Poczesna. Pojawiły się pytania, czy wójt prowadził rozmowy z przedstawicielami Częstochowy, co dokładnie podczas nich ustalono i na jakiej podstawie stronie samorządowej Komisji Wspólnej przedstawiono sprawę jako uzgodnioną?
Dzisiaj Artur Sosna opublikował wyjątkowo zagmatwane oświadczenie w tej sprawie. Według wójta to MSWiA przedstawiło nowy projekt rozporządzenia, zakładający wariant tak zwanej „ograniczonej aneksji”. On sam z kolei nie potwierdza zawarcia kompromisu, ale i wprost przeczy takiemu sposobowi przedstawiania sytuacji.
– Dla naszej społeczności to żaden kompromis, a jedynie próba utrzymania wysypiska śmieci w Sobuczynie poza jakąkolwiek kontrolą i kosztem naszych mieszkańców – stwierdził.
Z informacji przekazanych przez Sosnę wynika, że nowa propozycja miałaby dotyczyć około 250 mieszkańców, w tym całego sołectwa Sobuczyna, Młynka oraz części Kolonii Brzeziny Wielkie. W porównaniu z pierwotnym planem obejmującym 1302 osoby byłaby więc znacząco ograniczona, ale nadal zakładałaby odłączenie od gminy zamieszkanych terenów.

Wójt przekonuje, że nie jest to wyłącznie techniczna korekta linii na mapie. Jak twierdzi, część domów miałaby znaleźć się w Częstochowie dlatego, że leży przy najkrótszej trasie łączącej składowisko z miastem albo w sąsiedztwie działek należących do Częstochowskiego Przedsiębiorstwa Komunalnego.
– Nie ma mojej zgody na to, aby los naszych mieszkańców był traktowany jak polityczna lub biznesowa karta przetargowa, a mniejsza skala zaboru naszego terytorium nie sprawia, że ten proces staje się sprawiedliwy czy akceptowalny – oświadczył.
Sosna zapewnił, że takie stanowisko przekazał zastępcom prezydenta Częstochowy Zdzisławowi Wolskiemu i Łukaszowi Kotowi, a także Ministerstwu Spraw Wewnętrznych i Administracji. Zapowiedział wykorzystanie wszystkich dostępnych ścieżek prawnych, administracyjnych i politycznych, aby doprowadzić do zablokowania rozporządzenia.
Oświadczenie nie rozwiązuje jednak najważniejszej zagadki. Wójt nie wyjaśnia, dlaczego Związek Miast Polskich poinformował o porozumieniu samorządów i wypracowaniu kompromisu. Nie wiadomo, czy podczas rozmów pojawiły się wstępne ustalenia, które Częstochowa lub przedstawiciele komisji wspólnej uznali za akceptację nowego wariantu, czy też określenie „kompromis” zostało użyte wyłącznie dlatego, że miasto ograniczyło swoje pierwotne żądania.
Sosna nie odnosi się również do informacji o rekompensacie finansowej dla Poczesnej. Nie podaje jej wysokości, warunków ani tego, czy gmina w ogóle podjęła rozmowy na ten temat. Nie wyjaśnia też, kiedy otrzymał nową propozycję i czy przed jej przedstawieniem komisji konsultował swoje stanowisko z radnymi.
Zamiast tego, w dalszej części wystąpienia włodarz Poczesnej odniósł się do inicjatywy przeprowadzenia referendum w sprawie jego odwołania. Uznał ją za działanie destrukcyjne, które podzieliło społeczność i osłabiło pozycję negocjacyjną gminy. Ten fragment oświadczenia przenosi wprost część ciężaru dyskusji z granic gminy na wewnętrzny konflikt polityczny w Poczesnej. A co trzeba wspomnieć – wczoraj do Komisarza Wyborczego w Częstochowie trafiły podpisy w wnioskiem o przeprowadzenie referendum.
Wracając do sedna – na czym dokładnie miałaby polegać „ograniczona aneksja”, wciąż oficjalnie nie wiadomo. Zmieniony projekt rozporządzenia nie został dotychczas publicznie udostępniony. Nie znamy pełnego wykazu działek, dokładnego przebiegu proponowanej granicy, skutków finansowych dla Poczesnej ani warunków rekompensaty, o której poinformował Związek Miast Polskich.
Nie sposób więc dziś przesądzić, czy mamy do czynienia z błędnym komunikatem o kompromisie, odmienną interpretacją przebiegu rozmów, czy też z porozumieniem, z którego jedna ze stron ostatecznie się wycofała.
Graniczny rollercoaster nadal trwa, a jego najnowszy zakręt przyniósł więcej pytań niż odpowiedzi. Być może te poznamy na najbliższej sesji rady gminy.
Do sprawy wrócimy po opublikowaniu nowego projektu rozporządzenia i ujawnieniu szczegółów rozmów pomiędzy Poczesną, Częstochową oraz Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Poczesna
Tak posypał się plan Częstochowy. Kodeks wyborczy stanął miastu na drodze do aneksji Poczesnej
Częstochowa chciała powiększyć swoje granice o 889 hektarów należących dziś do gminy Poczesna. Do miasta miały trafić Brzeziny Nowe, Kolonia Brzeziny Wielkie, Sobuczyna, Młynek oraz części Huty Starej A i Poczesnej. Łącznie chodziło o obszar zamieszkały przez 1302 osoby. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji zarekomendowało jednak, by wniosek rozpatrzyć negatywnie. Na przeszkodzie stanęły nie tylko sprzeciw mieszkańców i całkowicie odmienne wizje zagospodarowania spornego terenu, ale również przepisy Kodeksu wyborczego. Przyłączenie części Poczesnej do Częstochowy zmieniłoby bowiem granice powiatów, a w konsekwencji także dwóch okręgów senackich.
O sprawie pisaliśmy tutaj, jednak postanowiliśmy zajrzeć jeszcze do uzasadnienia projektu rozporządzenia Rady Ministrów dotyczącego zmian granic niektórych gmin i miast. To właśnie tam szczegółowo opisano argumenty obu stron oraz powody negatywnej rekomendacji. W dokumencie pojawił wątek, o którym wcześniej w publicznej dyskusji praktycznie nie było słychać. Chodzi bowiem o przepisy Kodeksu wyborczego.
Władze Częstochowy przekonywały, że objęty wnioskiem teren jest powiązany z miastem pod względem drogowym, społecznym, gospodarczym i edukacyjnym. Najważniejsze znaczenie miały jednak składowisko odpadów w Sobuczynie oraz około 370 hektarów gruntów będących bezpośrednio lub pośrednio własnością miasta. Samorząd wskazywał, że obszar ten jest potrzebny do długofalowego zabezpieczenia funkcjonowania zakładu gospodarowania odpadami, a także do stworzenia nowej strefy aktywności gospodarczej. Aby realizować te plany, Częstochowa chciała uzyskać pełne władztwo planistyczne i możliwość samodzielnego decydowania o przyszłości terenu.
Poczesna przyjęła jednak zupełnie inny kierunek. W 2025 roku ograniczyła w dokumentach planistycznych powierzchnię przeznaczoną pod działalność związaną z gospodarowaniem odpadami z około 127 do 66 hektarów. Tym samym zrezygnowała z 61 hektarów rezerwy, która mogłaby w przyszłości posłużyć do rozbudowy składowiska. W uzasadnieniu wskazano, że dalsza ekspansja takiej działalności mogłaby negatywnie wpływać na wody, powietrze, gleby i lokalną przyrodę. Zwrócono również uwagę na odory, wzmożony ruch ciężarówek oraz spadek atrakcyjności osiedleńczej i rekreacyjnej okolicznych terenów.
Dokument nie pozostawia wątpliwości, że obie strony mają całkowicie różne pomysły na ten sam obszar. Częstochowa chce nadać mu bardziej przemysłowy charakter, zabezpieczyć funkcjonowanie składowiska i rozwijać strefę gospodarczą. Poczesna zamierza pozostawić zakład w obecnych granicach, a niezainwestowane tereny zachować jako przestrzeń buforową i aktywną przyrodniczo. W uzasadnieniu określono te wizje jako „diametralnie różne”.
Na niekorzyść wniosku Częstochowy przemówiły również wyniki konsultacji i referendum. W mieście frekwencja wyniosła zaledwie 1,5 proc., choć 72,73 proc. uczestników poparło zmianę granic. Na obszarze gminy Poczesna objętym wnioskiem udział w konsultacjach sięgnął natomiast 82 proc., a przeciwko przyłączeniu do Częstochowy opowiedziało się 99,71 proc. głosujących. Jeszcze mocniejszy sygnał przyniosło referendum z 29 marca. Wzięły w nim udział 5042 osoby, czyli 50,4 proc. uprawnionych, a 99,18 proc. uczestników zagłosowało przeciwko zmianie granic. W konsultacjach powiatu częstochowskiego sprzeciw wyraziło 100 proc. głosujących.
W uzasadnieniu odnotowano również, że po uruchomieniu procedury Częstochowa i Poczesna rozpoczęły rozmowy dotyczące przyszłości spornego terenu. Samorządy zadeklarowały przygotowanie strategii rozwoju ponadlokalnego, wypracowanie zasad formalnej współpracy, działania związane z dziedzictwem dawnego górnictwa rud żelaza oraz uporządkowanie spraw własnościowych na terenie składowiska. To oznacza, że część problemów może być rozwiązywana bez przesuwania granic administracyjnych.
Najciekawszy argument pojawił się jednak pod koniec dokumentu. Częstochowa jest miastem na prawach powiatu, natomiast Poczesna należy do powiatu częstochowskiego. Przyłączenie wskazanych terenów oznaczałoby więc zmianę nie tylko granic gmin, ale również powiatów. To z kolei wpłynęłoby na granice dwóch okręgów senackich – nr 68, obejmującego powiat częstochowski, oraz nr 69, obejmującego Częstochowę.
Kodeks wyborczy stanowi, że zmian granic powiatów powodujących zmianę granic okręgów wyborczych nie można dokonywać w okresie dwunastu miesięcy poprzedzających upływ kadencji Sejmu. Przepis ten ma zastosowanie także do okręgów senackich. Nie był to jedyny powód negatywnej rekomendacji, ale stał się dodatkową i bardzo konkretną przeszkodą prawną, o której wcześniej w sporze o tereny Poczesnej praktycznie się nie mówiło.
Ostateczną decyzję w sprawie podejmie Rada Ministrów.
-
Poczesna1 rok temuTragiczny wypadek na trasie między Sobuczyną a Nieradą. Nie żyje 34-letnia kobieta
-
Myszków12 miesięcy temuDom, który stał się miejscem strachu. Bracia z Myszkowa aresztowani za wielomiesięczną przemoc
-
Poczesna2 lata temuW gminie huczy, policja o niczym oficjalnie nie wie, a wójt milczy i unika odpowiedzi
-
Niegowa4 miesiące temuPoważny wypadek młodych ludzi w Niegowie. Pasażerka straciła rękę























